Değiştin Derler Şiiri - Sempatiksair Emrah

Masumiyetini çalar,
Umutlarını yok pahasına satarlar.
"Değiştin" derler,
Bir oluru bin çıkmaza sokarlar.

Bir ömür alıp bin menfaate satarlar,
"Değiştin" derler...

Oysa bilmezler gecelerin yükünü,
Sessizce omuzlanan kırık düşleri.
Bir tebessüm uğruna saklanan acıları,
İçten içe büyüyen o derin izleri.

Düştüğünde el uzatmaz,
Yükseldiğinde gölge olurlar.
Yoluna taş koyup ardından,
"Neden yoruldun?" diye sorarlar.

Kalbinin en temiz yerinden vururlar,
Sonra da yarana ayna tutarlar.
Kendileri değişirken her gün,
Sana değiştin diye hesap sorarlar.

Evet Sana değiştin derler Kendilerini Bilmezler
Kendi aynalarına bakmaya korkarken.
Bir ömrü yargılarlar birkaç cümleyle,
Vicdanları çoktan susmuşken herşeye,

Ve bir gün yalnız kalınca anlarlar,
Ne dost kalır ne alkışlayan kalabalıklar.
İnsan ekmeğini bölüştüğü yürekleri özler,
Menfaatle kurulan saraylar bir gecede yıkılırlar.

Ve gün gelir anlarsın;
Bazı insanlar sevmez, kullanırlar.
Bazı vedalar kayıp değildir,
İnsanı kendine geri kazandırırlar.

Bu yüzden bırak konuşsun diller,
Bırak hükmünü zaman versin.
Ben değişmedim;
Sadece maskeler düşünce gerçekleri gördüm dersin.