Ne çok yaramız varmış
Yıllarca üstünü kapattığımız
Köşelerde gizli gizli ağladığımız
Ne de çok sızılarımız varmış
İşin içinden çıkamadığımız
Ya da katı açılmamış hüzünlerimiz
Yarası olmayanın şiiri olmaz derler de
Hasreti olmayanın sevdası olur mu?
Nedense ondan hiç bahsedilmez
Kötü giden her şey de kadere bağlanır
Yazımız birlikte yazıldıysa
Kafamı yasladığım omzu ne yaptın?
Geçti günler yaşandı acı dolu hatıralar
Çilesini çekip ızdırabını haykırdığın
O meşum kaderi nerde bıraktın?
Hasretini yorgan yapıp kapında yatan
Karanlık geceler seni korkutmasın
Yıldızlar en çok derin gecelerde parlar
Kırılan hayallerin küllerinden
En asil umutlar kanat çırpar
Hakikati kapatacak bir perde kalmadı
Yalın gerçeklerin önü arkası da olmaz
Dokun bak yüreğine samimidir sıcaktır
Bir serçenin gözyaşı kadar değerlidir
En önemlisi Mutlaktır saltıktır
Hayat sert bir içki gibi geçer
Tam yudumlarken boğazınızdan
Boğum boğum sıkar gibi yakar
Ve siz sonunda burulursunuz
Ama içmeye de devam edersiniz
Bir türlü onu reddedemezsiniz
Her gün yeni bir sebeple kapımı çalan
Sert esen rüzgara dedim ki
Geçmişimi isteme benden
Onu hiç kimseye veremem
Hatıralarım kıymetli benim için
Kuşun kanadında sesin
Her kanat çırpışında
Sesinin rengi dökülüyor ortaya
Her esen rüzgarda bir hece
Bak dünya ne güzel diyorlar
Peki neden her şey hesapsız
Ortaya dökülen kadim değerler
Bedelsiz, biçare ve kimsesiz
Kurgular çabalar umutsuz
En kötüsü uygulamaları seviyesiz
Avlusunda rüzgâr, eski kelamların
kefenini savururken
Duvarlar yalancı şahit gibi umarsızdı
Ben ise alnıma yazılmış firkat fermanını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!