Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sevsen ne mi olur?
Nur topu gibi bir kara sevdan olur
Yeni umutlara meşale olan
Bir güzel duan olur

Ben karı severim
Hem güzel olanını
Hemde lapa lapa yağanı
Öncül istek sevende edeptir
Çekingeninden vede incesinden
Çünkü bu güzide tavırlar

Ay ışığı sana çok yakışıyor
Rakibi aydınlık da diğer yanda
Gökyüzü çarşaf gibi bu gün
Rüzgarlar arkadaşın falan mı?
Yaprak bile kımıldamıyor
Çiçekler açtı çayırlarda

Onunla ilk Kır kahvesinde buluştuk
İki çay söyledik
Biri demli biri açık
Keşke onuda demli söyleseydik
Sevdam demli çay kıvamında
Onun ki biraz açık

Bazen bir nisan yağmuru olsam
Kesik kesik yağabilsem diyorum
Geceden o yarin gönül bahçesine
Kabul eder mi? beni penceresine
Camdan süzülen sabah güneşi
Derman olur mu?gönül yaralarına

Susamışsan aşka
Boynun bükülür susarsın
Göz göze geldiğinde
İçini bir ateş kaplar susarsın

Korumaktan imtina ettikleri güzel sevmekti
Oysa o gizli sevmeler tam bir yürek işiydi
Anlam yükleyemediler bir türlü susmaya
Konuşulduğunda da beklenen olmuştu

Bir varmışım bir yokmuşum
Bu imkansız kara sevdaya
Dar-ı dünyada sanki yükmüşüm
Oturup saatlerce ağladığım

Çoğu zaman okyanustaki dalgaları
Durdurmaya gücü yeter de
Yarin gözünde kabaran yaşları
Dindirmekte aciz kalır
Bu koca yürek.

Bir cana düşmüş ateşin gölgesini göremezsin
Görsende bir anlam veremezsin
ele birde verdiği hasarı ancak
Dumanı çekilince görebilirsin