Yağmurundan ayrılmış bulut gibi verimsizim
Ne damlalarım kaldı nede nemim
Bir anda uçtu kurudu buhar oldu
Kirpiklerime sakladığım göz yaşlarım
Dökülemem akamam ağlayamam
Bu mevsimde bizim oralarda
Karda ayazda hayat acımasızdı
Üşüyünce zor olurdu dayanmak
Yorgan bile ısıtmazdı içimizi
Tek seçeneğimiz kalırdı
Kadim hayallerimizi yakmak
Bazen ay gecenin içine saklanır
Ortaya çıkıp görünmek istemez
Hatalarından kusurlarından utanır
Ben bu olanları çok iyi bilirim
Ama kimseye anlatamam
İnsanlar peşin hükümlü hemde şartlanmış
Özlem dolu bir bekleyişti benimkisi
Çok istedim ama olmadı
Gelmesi için günlerce gözyaşı döktüm
Ama bir türlü gelmedi
Bu saatten sonra artık gelmesin
Bu dönem tam da sıradan insanların
Boş beleş adamların moda olduğu zaman
Devir hazırcı yaşayan tembel kuşakların
Duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin
Öfke zalimdir dur durak bilmez
Haykırarak söyleyince sözünü
Çareler çare olmaktan çıkar
Sakinlik bilgiden hiç ayırmaz gözünü
İnsani önceleyen toplumcu düşünceler
Yaşamda müthiş farklılık yaratan dev seçimlerdir
Samimiyet ve şeffaflık dostluğu mühürleyendir
Kurnazlık zaman haini sevgiye düşmandır
Bir bekleyeni olmalı insanın
Sen vazgeçsen de
O hâlâ orada dimdik durmalı
Seven, sevdiğini kolay unutmaz
Küçükken söz dinlersek iyi adam oluruz
Birşeylere sahip olursak önemseniriz
Umuduyla biran evvel büyümek istedik
Güz gülleri gibi kısa sürdü çocukluğumuz
Bizde büyüdük kocaman iyi adamlar olduk
Ama hiçbirşeyin sahibi olamadık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!