Albümdeki resimlerini teker teker yakmıştım
Birine kıyamamış saklamıştım
Saklamaz olsaydım ona da ben yandım
Baktıkça yandım derdimi hep içime attım
Dipsiz suskunluğum inadımdandı
Kimse aldırmadı kabullendim sanıldı
Satışa çıkarsalar belkide hiç para etmezsin
Ama sen kendini nadide bir pırlanta sanırsın
Ölümüne seveni değersiz bırakır
Sonrada merhametinden vurursun
Boşa uğraşma senin olmayan sende fazla kalmıyor
Yara bile sahibini boğarken yaralayana acı vermiyor
Gönülden deniz gibi çekilsende dudaklarda tuzun kalıyor
Gösteriş ile mülkiyeti ispata çalışmak nafile uğraştır
Başka ne acıtabilir beni ne?
Güzelliğine yönümü çevirmişken
Kör kuyulara atılmam vefasızlık değilde ne?
Bütün bu olanlar kimin umrunda?
Güneşini yakaladım sanırken
Dehlizlerde mahkumum ben
Duygusallıktan kimseye zarar gelmez
Çok ağlayan biri başkasını ağlatamaz
Yazdığım bunca kelimeler uçup gelse sana
Çoğu zaman sığındığım naif yüreğine konsa
Bazı şeyleri ben çok yoğun yaşadım
Sanki pek zamanım kalmamış gibi.
Her toyda olmaya çabaladım…
Sanki ben olmayınca
Bar başı eksik kalacakmış gibi
Duyguların kıyısında gezindiğim günlerim oldu
Aldılar yoğun bulutları tatlı düşlerimizin tepesinden
Hayal ettiğimiz her şey gidiyor elimizden
Sevgimiz sıcak ve merhametli yüreklerde
Asıl zor olanı bize kimse söylememiş
Gecikmiş sevdaların kurbanı olsan bile
Zor zamanlarda güzel sevmesini bilmeli
Ama inanç zayıfsa takatsiz kalır yürek
O çok sevimlidir
Kendini sana çabucak sevdirir
Yosun kokulu saçlarını özlersin
Sonrada oturup beklersin
Birçok Hayallerin olur
Yaşamın vadesine kim ne kadar ömür biçebilir
Bileti kesilmiş otobüsünü bekleyen bir yolcudur
bu ömür
Ne zaman geleceğini ancak yaradan bilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!