Özlemek tümüyle buruk bir kelime
Ölmek kadar soğuk ve uzak
Sevmek ise sıcak ve cana yakın
İliklerine kadar ısınmak gibi
Bu dünyanın neyi senin ki kaybetmekten korkacaksın?
Sen zamanını iyilik ve dostluk için kullan
Dün geldin belki yarın yok olacaksın
Bu alemde bir şiirin olacak geride kalan
Özlemeyi baştan göze aldık bir kere
Mecruh bir yürekle çıktık yola
Önümüze ne çıkacak
Peşinen hiç bilmiyoruz
Yalnızlık duygusu sana her gün farklı şeyler yaşatır
Bazen onun sesini, bazen susuşunu özletir
Kimi zaman bir bakışın gölgesinde
Kimi zaman gecenin en savunmasız yerinde.
Dirilerin ölülerden önce çürüdüğü bir zamandayız.
Toprak sabırla bekliyor dünyasını değişenleri
Ama insanlar daha ölmeden dağıtmış yürekleri
Dolaşıyor kirli yüzler hâlâ boş sokaklarda,
Ben seni hiç unutmadım
Yeterki sen beni unutma
Eğer birgün hatırlayacaksan
Ne olur beni sadakatimle hatırla
Hatıralardan sıyrılıp beni istersen eğer
Bahçe duvarına yem koy biraz
Sevdamız büyüyüp serpildikçe
Yollarımız daha da uzak oldu
Sonunda geri dönülmez
Çileli sürgünlerimiz oldu
Kumsalda seni beklerken
Özgürlük dilin ucunda bir sözcük
Üflesen diğer taraftan çıkacak
Sarp kayanın başındaki kartalın
Göklere çıkma umudu olmasa
Ben artık gidiyorum
Buralar sana kalsın gülüm
Yanlızlık zordur bilesin
Giderken o son bakışla
Kara sevdamı yazdım suya
Karardı birden bu yalan dünya
Ömrümün bir gecesinde de seninle olsaydım
Bir an için nefesinin sıcaklığını duysaydım
Acaba nasıl olurdu?
Gecenin koynunda seninle olmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!