Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Umut umutsuzluğun karşı kaldırımıdır
Ümitsiz olma karşı kaldırıma bak
Yaşanacak hayat tam karşındadır
Her gecenin sonu aydınlığı getirir
Umudunu yitirmez isen eğer
Güzel günler hep seninledir

Olurda bir gün ararsan beni
Oturur dinlerim seni
Ama bir omuz istersen eğer
Giderken yaraladın her yanı

Gece damlıyor yine sessizce
Parmaklarımın arasından yerlere
Geceyi sihirli ve kusursuz kılan
Gümüş grisi o parlak karanlık
Örtüyor bir perde gibi geceyi
Her şeyde gizli bir düzen

Soğuk gecenin en karanlık yerinde
İsmi kendinden menkul bir otel odasında
Beyaz çarşaflar üzerinde bir heyecan
Şehvetin dorukalarında bir garip düşünce

Kaç nehir vazgeçti denize varmaktan
Kaç dağ unuttu kendi görkemini
Doğrular sıratın üstüne taht kurdu
Kaç imparatorluk battı bir çift göz için

Senin olanları kimseyle paylaşmadın
Hayatımın hiçbir noktasında da olmadın
Yinede bahtsız gönlüm her dem sende
Belki aynı şeyleri seviyoruz
Birbirimizden de hoşlanıyoruz

Hayat durunca her şeyi daha net duyarsın
Ama sanma ki güzelliklere doyarsın
Herkes yüreğinin ekmeğini yer derler ya
Açlığı bilmeyenin

Bu hayatta çok şey öğrettiler
Az kişinin dinlediği o özel şarkıları
Çok okunmamış değerli kitapları
Tarihin altından geçtiği o eski kapıları
Dantel perdeli aydınlık pencereleri
Bana çok da güzel sevdirdiler

İzanı eksik olan için mesai harcamak boşunadır
Asıl marifet eldeki ile yetinmesini bilmektir
Normaldir susamışken suyun rüyasını görmek
Bir bardak suyun hayaliyle nehirlerde yüzmek

İstediğim yerde değilim
Duygusu insanı kahreder
Bu aleme farklı yerden bakıştır
Nerde olmak istediğiden önce
Bulunduğun yerde kendini dinle
Kontrol edemediğin şeylerden