Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Göz gönüle aşinadır
Yeterki sen bir görünsen
Bin gönül sana fedadır
Ne olur sen bir gelsen
Özlemle beklediğimiz o güzel günler
Belkide martın sonundadır

Hasretin benim için özgürlüğe küskün bir kafestir
Bu gün bile gelsen bana geç kaldın demektir
Ağızdan çıkmış bir yanlış yemin gibiyim
Sokakta gördüğün o biçare benim gölgemdir
Gelmeni gönülden özleyen çaresiz kalmış biriyim

Bu aralar bir şeyler isteme benden
Sevdadan yana aşktan yana
Hazır değilim her şey zor bana
Şahsen ben ölmek istemem
Seni bu kadar çok severken
Umut varsa herşey güzelleşir

Gecenin kurşuni denizinden akseden
Titrek ışıklar dans ediyor yüzünde
Tarifi imkansız bir kasvet var bu gecede
Kötü göz bedbaht etmesin diye
Nazar boncuklarına sardım umutlarımı

İhanetin tutkulu öpücüğü sevgiyi kuruturmuş
Virane gönülde umut pınarları kurumasın ne yapsın?
Herkesin kaldırımlarda yürüyüşleri hızlanıyor
Şimşek bulutları gürültüyle parçalanıyor

Zaman her şeye iyi gelmiyor
Bazı şeyleri yavaş yavaş çürütüyor
Umut hayallerin üstündeki çiğ damlasıdır
Anıları yakıyor kavuruyor yaşatmıyor
Zamanla kararlılıkla yarışanlar
Güneşi de geleceğe taşırlar

Menekşe kokuna sarılıp uyudum
Hiç haberin olmadı
Sesine yasladım dertli başımı
Bir duyanın olmadı
Yokluğun çok soğuktu

Şu karşı dağlara bir bak
Zirvesi ağardı beklemekten
Vazgeçme ne olursa olsun sevmekten
Sende sevdiğine birşeyler söyle
Söyle işte şöyle güzel bir şeyler
Onu ne kadar sevdiğini söyle

Güneş onun için doğuyor sanki
Kuşlar penceresine konuyor
Görüyorum herşey ona dönüyor
Onunla uyanıyorum her gün
Şarkılar hep onun için çalıyor
Yolumu uzatıp sokağından geçiyorum

Belki gelirsin dediğim o ihtimale vurgunum
Her şey eskiden daha başka güzeldi
O günleri hatırla bırak yapraklar yeniden yeşersin
Umutlarımız gürleşsin bahtımız düzelsin