Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Acımadan attın kucağıma
Dünyanın tüm dertlerini ey felek
Kalmadı sınamadığım acılar
İçime atmadığım sancılar
Ben hiç böyle düşünmemiştim
İstenince tek kişilik yanlızlığa

Bu gecede yalnızım otel odamda
Herkes tatlı uykusunda
Bir tek ben ayaktayım
Koca şehir ile dalga geçerim
Sıra sıra elektrik direkleri ile oynar
Gece bekçileri ile arkadaşlık ederim

Özgür olmak isteyen için
Kanat heç ne gerekmez
Sicimle bağlı iki kuştaki
Dört kanat uçmaya yetmez
Bozkırlardan da esaret çıkmaz
Koca bir coğrafyanın hakimi

İncinmiş bir aşkın acısını tahmin edemezsin
Duyguların yürekteki demini hele hiç anlayamazsın
Hicran bu yakar kavurur insanı derinden
Bir gülüş için mum gibi erindiğini göremezsin

Sen bana gel
Ama sevgilim olma
İstersen çok sev ama
Bunu ulu orta haykırma
Ay karası gecelerde
Yanımadan fazla uzaklaşma

Ah benim bu vefasız sevdiklerim
Ettiler eylediler ve de sonunda
Suçu bana yükleyip
Hızlıca çekip gittiler
Belki yanlızca gittiler amma
Bana da çok ayıp ettiler

Sana dokunmak isterim
Teninde bir damla ter olmak
Öylece doyasıya akmak
İz bırakmak isterim

Sen hiç hasret sakladın mı bağrında?
Özledin mi? gelmeyeceğini bildiğin
Bahtı kara umarsız sevgiliyi
Boş boş bekledin mi? sessiz limanda
Hayallerini kaybettiğin bir anın
Yada gerçekleşmeyeceğini düşündüğün

Seni düşünmek bir kuşun kanadında
Dünyayı seyretmek kadar görkemli
Hem düşmekten çok korkuyorsun
Hemde manzaranın sihirli rüyasından uyanamıyorsun

Benim bir şiirim olmadı
Bari senin bir şiirin olsun
Ama herşeyi ile senin olsun
Bu şiir benim her mısrası bana yazıldı
Kaç kişi bunu dolu dolu söyleyebildi ?
Kaç güzelin uğruna şiirler yazıldı ki ?