Orman kokusu Şiiri - Dağlar Özügüç

Demledik efkarlarımızı mataralarda
Dertleştik epey onunla ateşin başında
Çiğ düştü üzerimize farkında olmadık
Her yan karanlık hem de ıslak
Çürümüş ağaç kokusu
Yayıldı ormanın ciğerlerine
Hazin bir hasret duygusu
Gece sessizden çökerken dağlara
Bir baykuş sesi gelir uzaklardan
Közlerin kızılında susturdular sözleri
Orta yerde yankılandı
Yorgun hatıralar senfonisi
Rüzgâr bile ürkek esti titretti yürekleri
Kaybolmuş birini arıyordu sanki
Kırık dalların altında kalan sessizlik
Son gördüğüm
Yüreğe işleyen eski bir türküydü