Çok derin gözleri vardı
Biraz bakmak için dönünce
Daldığım gözlerinde kayboldum
İşte o an yürekten köklü bir yara aldım
Geçmeyen bir şey kalmadı içimde,
Her şey geldi, geçti hayatımdan.
Bir tek adın asılı kaldı gök kubbede,
Sevgiye giden yol en uzun yoldur,
Hangi sevdalı nehir aşkından
Kıvrım kıvrım kıvrılmadı ki
Vurur dertli nehir kendini kayalara
Döndükçe başın döner bakamazsın göklere
Savrulursun vadide oradan oraya
Bu gün dünden çok uzakta
Yarına çok yakınım demeyi çok isterdim
Ancak bir tutam sevgi adına söylenen yalanlar
Nihai mutluluğumuzu engelledi
Son geceki sessizliğin zehir gibiydi.
Aşk, her türlü zorlukları beraber aşan
korkusuz yüreklerin emsalsiz düşüdür.
Ben şimdi köhne bir anılar değirmenindeyim.
Her yanım tuhaf bir beyaz toz içinde;
İman etmenin bir külfetinin olduğunu bilmek inançtır
İnanç, omuzda taşınan görünmez bir dağdır
Her adımda ağırlığı biraz daha anlaşılır
Dilin söylediğiyle kalbin sakladığı
Dilsizdir benim ızdıraplarım
Kimseye hesap sormazlar
Kızgın çölün hiddetli güneşi kadar
Kurak çorak ve yılgındırlar
Sadece bana ürkerek gelen
Hevesli yürekleri yakar kavururlar
Bazı sevdalarımızı
Bir mendil gibi güverteden sallayınca
Bitti sanıldı,
Bazısı ise hâlâ yürek cebimizde saklı
Bazı anlarda kendi duygusallığının
Görkemli zirvesinde oluyorsun
Ona içinden gelen en ince duyguları
Olanca samimiyetinle yazıyorsun
Sonra bir şekilde cesaretin kırılıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!