Hayat zaten anmakla başlar
Bir gün mutlaka bir şeyler hatırlarsın
Bazen bir uzun yolda
Yada bir bilet kuyruğunda
Tanıdık bir yüze rastlarsın
Bazen beklediğin sıcaklığı bulamaz
Deniz boşalıyor sanki nehrin ağzından
Dar sokakların ruhu üstümüze yıkılıyor bir yandan
Birer birer binalar çöküyor üzerimize
Can pazarında bir yol arıyoruz kendimize
Yalnızız biz bu sağır şehirlerde
Bulutlar yağmur olduğunda geleceğim
Uyanacak gökteki parlayan yıldızlar
O yağmurlar anlatacak ben ağlayacağım
Bulutların ardındaki güneşi mutlaka göreceğim
Bir saatten sonra acılar katmerleşiyor
Ertelenmiş hayallerim daha fazla can yakıyor
Ben seni hiç unutmadım
Yeterki sen beni unutma
Eğer birgün hatırlayacaksan
Ne olur beni sadakatimle hatırla
Hatıralardan sıyrılıp beni istersen eğer
Bahçe duvarına yem koy biraz
Sevdamız büyüyüp serpildikçe
Yollarımız daha da uzak oldu
Sonunda geri dönülmez
Çileli sürgünlerimiz oldu
Kumsalda seni beklerken
Özgürlük dilin ucunda bir sözcük
Üflesen diğer taraftan çıkacak
Sarp kayanın başındaki kartalın
Göklere çıkma umudu olmasa
Ben artık gidiyorum
Buralar sana kalsın gülüm
Yanlızlık zordur bilesin
Giderken o son bakışla
Kara sevdamı yazdım suya
Karardı birden bu yalan dünya
Ömrümün bir gecesinde de seninle olsaydım
Bir an için nefesinin sıcaklığını duysaydım
Acaba nasıl olurdu?
Gecenin koynunda seninle olmak
Ben karı severim
Hem güzel olanı
Hemde lapa lapa yağanı
Öncül istek sevende edeptir
Çekingeninden vede incesinden
Tartışma bir yol değil çoğu zaman
Başlangıcı seçilmiş bir sonuçtur
İnsan vardığı yeri benimser ve savunur
Yürüdüğü yolu ise çabuk unutur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!