Biz Kars’lılar kışı severiz
Kış olunca kıymete bineriz
Yoksa ne arayan olur neden soran
Kimselerin haberi olmadan
Gelecekte umut olduğu kadar
Geçmişte de kayıp vardır
Hatıralar gözümün önünden geçiyor
Şu kayalara çarpan çelik halat gibi
Hırçın ve çakmak çakmak
İçinden kıvılcımlar saçarak
Kifayetsiz göç arzusu saman yoluna zor ulaşır
Riyadan sakınan yürek ise hakikate yaklaşır
Yüzde yarım kalmış bir tebessümün gölgesi,
Firdevs cennetinden bir gülüşle karşılaşır
Ufukta güneş batıyor işte
Bir gün daha yoksun ay ömrüm
Son kara tren de geldi
Bagajını alanlar ayrılıyor
Sevdiğini bulanlar kucaklaşıyor
Garibanın karşılayanı bile olmuyor
Kaba saba bir ruh dünyasına doğru savrulan hayatın
Eline batan odunsu bir kıymık parçası olmakta varmış
Küçük ama çok can yakıcı bir o kadar da
Dikkat çeken olmak da işe yarar bir şeymiş
Sonbaharda kuruyan kozalaklar
Toprağı görünce fidana döndü
Fidanlar büyüdü serpildi orman oldu
Bu sevgi ormanına bir ceylan dadandı
Ey güzel gözlü ceylan
Kızlar evde bebekleri ile oynarlar
Ama çıkıp sokakta oynamak istemezler
Onun yerine kadim hayallerimizle
Oynamayı nedense pek severler
Yaz günü kızgın güneşte yansak
Bak şu karşıdaki manzaraya
Sana ait olan ne görüyorsun
Beklentilerini sen biraz daha düşür
Sevginin neye ihtiyacı olduğunu sanıyorsun
Sevmek bir koca yürek işidir
Bir seven birde özleyen yürek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!