Mart seven için çok zordur
Erken sevdalara düşmandır
Ümit verir ama acımasızdır
Hançeri ile gönül hanenden vurur
Delidir borandır kardır
Koca çığa küçük bir serçe kanadı sebeptir
Kar özlemle kayar zirvelerden derelere
Serçenin kanadı umut olmuştur kardelenlere
Gün ışına ulaşma özlemi yenilenir
Sıcak ve kavurucu bir yaz gününde
Karşılaştık onunla kasabanın ortasında
Bir anda büyülendim bir müddet hareket edemedim
Tepedeki güneş kızgındı yakıyordu
Bu dünyada yaşanan herşeyin izi kalır
Her duygu da kendi rengini alır
Hasret ile matemin rengi nedense siyahtır
Şu alemde ne krallar ne padişahlar devran sürdüler
Ağızlarından bal kılıçlarından kan damlattılar
Karanlık, ıslak ve sert
Yağmurun altında dimdik duran
Pardesülü bir siluet…
Yüzü gölgede kalmış,bakışları keskin bir figür
Ben çocukken bir başka kokardı
Bizim kasabada dar sokaklar
Yıllar geçti hiç değişmedi
O kadim mahallenin dokusu
Geceden her tarafı sarardı
Karanlık kaldırımlarda yağmur kokusu
Aşk gerçek sevenin hayata katkısıdır
O halde hayatın yükünü hafifletmek lazım
Aşkın her badiresi bir ağır cümle olur
Sevenin boğazına büyük lokma gibi dizilir
Memlekete kış geldi diye sitem ediyorsun
Başka mevsim mi gördük sanıyorsun
Kar altında geçen acılar ve zor yıllar
Sonuç işte bu sert ve kavruk delikanlılar
Bir damla suyun bereketini anlamak için
Umudunu bulutlara bağlayanları unutma
Duyguların en yoğun olduğu bir dönemde
Kibrin esiri olmadan yaşamak istedim
İnanmazdım güllerin gönül sıcaklığına
Beyaz gülün ayrılık getirmesi yalanına
Seni tanıyınca anladım
Kırmızı gülün ölümsüz aşkı anlattığına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!