Ben sudaki bir balık olsaydım
Sonsuz maviliklerin sessizliğini
Sakinliğin en derinini severdim
Dip dalgalardan etkilenmez
Gecelerde tuval gibi geriliyor tavan
Ne bir gölgen var şu duvarda
Ne de rengi kaldı bu hazin gecenin
Bomboş oldu her yan
Gün yine başlıyor istikamet maden
Her yeni gün ayrı bir umut
Bu günde yevmiyeler cepte
Yüreklerde ise bir göçük korkusu
Korkarım bilmediğim yöne süzülüp giden sulardan
Uyanamam sonu gelmeyen tatlı uykulardan
Ne anlatmak istiyor?
Karanlığın başına oturmuş bekleyen
Bu deli kuş
Başım belada çakıldım kaldım karanlığa
Nazlanacak kimsen olmayınca
Acılarını da paylaşamazsın
İçine en derinlere atarsın
Acıların seni büyütür
Yüreğindeki dertlerin ağırlığı yüzüne yansır
Gülmeyen koca bir adam olursun
Zaman avucuna aldığın su gibidir
Sen tutmaya çalıştıkça o akıp gidiyor
Akıyor sular toprakta tohum çatlatıyor
Eğil bir bak heba olmasın hikmeti sevginin
Yolların son bulduğu yerde adını fısıldadım
Rüzgâr sesimi duydu da sana getirmedi
Bekleyişime geceyi kandil yaptım
Sabah oldu, ışık bile seni bana göstermedi
Takvimler sarardı duvarlarda
Gelişine kaç var diye saymaktan
Saatler yoruldu
Ama ben yorulmadım sormaktan
Ben nedense varamadım
Bu güzel sevdanın tadına
Yüreğimde ısıtsamda ulaşamadım
O özel duyguların demine
Çok özendim her şeyine
Direndim derdine kasavetine
İçimdeki son duygu da bitti
Ben şimdi hırsımdan ağlıyorum
Sevdim ama sevmeyi bilemeden
Çok inandım şefkati esirgemeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!