Bu dünyanın neyi senin ki kaybetmekten korkacaksın?
Sen zamanını iyilik ve dostluk için kullan
Dün geldin belki yarın yok olacaksın
Bu alemde bir şiirin olacak geride kalan
Özlemeyi baştan göze aldık bir kere
Mecruh bir yürekle çıktık yola
Önümüze ne çıkacak
Peşinen hiç bilmiyoruz
Yalnızlık duygusu sana her gün farklı şeyler yaşatır
Bazen onun sesini, bazen susuşunu özletir
Kimi zaman bir bakışın gölgesinde
Kimi zaman gecenin en savunmasız yerinde.
Duygularımız durmasını istediğimiz zamanla
Geçip gitmesini istediğimiz zaman arasında
Bir belirsiz yerde takılıp kaldı
Lacivert deniz gemileri taşımaktan yorulmadı
İnsan bu eskiyi mutlaka özler
Ama onun esiri de olmaz ki
Biz sanki kendimizi biraz fazla kaptırdık
Sevgimizi bile fazlasıyla abarttık
Biz damlayı deniz yapamadık
Ama o deniz damlayı fethetti
Damla denize düşünce kayboldu gitti
Hiç bir zaman deniz ile bir olamadı
Garip bir damla olarak anıldı kaldı
Bizde biraz o damlaya benzedik
O yok bu yok diye boşuna darlanma
Herşeyin yoktan var edildiğini unutma
Yok var oluşun başlangıç noktasıdır
Herşeyin olsa ne olacak sanırsın?
Başkaları ne yapmadı ki sen ne yapacaksın
Ne günlere kaldık bu dünyada
Ağaçlar kıyılıyor gündüz gözüyle
Papaptyalar yanıyor dağlarda
Sabah sabah güller ağlıyor
Dertli bülbülün feryadıyla
gelinciklerin çığlığı sarmış her yanı
Güvenmek…
Sevmekten daha ağır bir yük değil mi?
Sevmek kalpten gelir
Güvenmek, canını emanet etmek değil mi?
Deli
Ben bir deliyim sana göre
Bana görede sen bir ölüsün
Ben ne istediysem onu yaptım
Güldüm eğlendim ulu orta şarkı söyledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!