Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sanma her şey göründüğü gibi
Yada yaşandığı gibi
Herşey hatırlandığı gibi
Seni nasıl hatırlıyorsam
Orada hep öyle kalacaksın
Hiç yaşlanmayacak

Bazen kafam bozuluyor
Yanıma bir kaç şarkı
Bir kaç şiir alıp
Gidesim geliyor
Kaybolasım geliyor
Herkesi unutasım geliyor

Geleceği geçmiş ile meşgul etmeden
Ruhun sükutuna erişmeden
Zamanın gönlü alınmadan mutlu olunmaz
Kapattım gönül kapımın yalnızlığını

Bunun böyle olacağını
Ben ta başından biliyordum
Yorgun hasret treni geçerken
Çam kokulu geceler dur dedi

Bazı hayaller kanatlarında
Umut taşıyan kelebeklermiş
O hayaller doğudan doğmuş
Ama batıdan batmaya ömürleri yetmemiş
İnsan kelimesi de unutan demekmiş
İyiliği sevdiğini güzelliği unutanmış

Bazen ona içindeki en ince duyguları
Olanca samimiyetinle yazıyorsun
Sonra bir şekilde cesaretin kırılıyor
Yazdıklarını acımadan siliyorsun

Havada yağmur kokusu var
Karşı tepelere yağmur mu yağdı
Hazan mı geldi?
Bozulur artık en güzide bağlar
İşçilerin ellerinde yazdan ördükleri sepetleri
Dillerinde en neşeli ege türküleri

Derdi büyük dağlara bahar geç ulaşır
Bu coğrafyada nice kara kışlar geldi geçti
Ama hiç bir bahar sırasını atlamadı
Tabiat canlandı çiçekler mutlaka açtı
Hiç kimsenin derdi baharı gölgelemedi

Sen git, ben gölgen olur yine gelirim
Anlarım ben seveni
Gözlerine vuran gölgeden
Ben aşkı ararken seni bulmadım

Görülen şeyler herkesçe farklı algılanabilir
Bakış açısı denilen bir şey vardır
Savunulan her şey gerçek olmayabilir
Söylenenler kanun yada namus hiç değildir