Kadınlarla hiç uğraşmaya gelmez
Kapıya çıkarmayı esirgediğin kadınlar,
Bir bakarsın ne civanlar doğururlar
Merhamet sevgi dolu yüreklerinde hep olur
Damlalardan gözyaşı seli üretirler
Dünyayı geçerler parmak uçlarında
Kadınları anlamak zordur
Dışları çiçek bahçesi
Fazla sokulayım deme sakın
İçleri sanki buzbağ şişesi
Hoş tutarak İçersen kâm alır
Sevildiğini bilirse nazlanır
Izdırabın şiddetini hissetmek için
Göz yaşlarının incizabını görmelisin
Bir afet için ne nağmeler söylenir
Bunu yaşayarak yürekten öğrenmelisin
Düşünen adam inanamaz ki
Geriden bakakalır boş banklara
Bir nefes buğusunda arar hatıraları
Aşkta düşünmek olmaz inanmak gerek
Kalemin kırıldığı anlar olduğu gibi
Kelamın kirlendiği saatlerde olur
Değer görmediysen beklediğin yerden
Sinende sakladığın beklentilerin hepsi boşa
Güneş olsan ne yapacaksın
Kızsam da sana git diyemem
Kalbim kan ağlasa O sözü söyleyemem
Bilirim ki gittiğinde yüreğinde seninle gidecek
Hele o güzel gözlerin onlarda gidecek
Ya kirazdan tatlı dudakların....
KALIR
Firkât ile mühürlenir her vuslatın baharı
Gönül, sabr ile yoğrulmazsa har olur kalır
Avlunda savrulurdu kelâmın kefen kokusu
Duydukları yeni seslerden ürker kuşlar
Uçurumun doruklarındaki yuvalarında baykuşlar
Karanlık gecelerde hep elde var bir garip hüzün
Her geceye bir sabah yakışıyorsa
Kanatlarım özgür ama yüküm ağır
Umut etmek seven insana yaraşır
Gerçekleşmesi kaderin insafına kalır
Hiç şaşmaz ve tavizsizdir kader
Her haksızlık için cevap gerekmez
Ama mesafe koymak gerekir
Hayatımızda keşkeler çoktur
Her insan biraz pişman ölür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!