Başlangıçta ben çok kararlıydım
Çıkıp uzaklara gidecektim
Yeşilin toprağa yakıştığı yerlere
Sevginin özgür olduğu
Sözün itibar gördüğü
O gitmeyi kafasına koymuş
Artık bir kere olan olmuş
Önünde durma bırak gitsin
Her gidişte iki yol olur
Ya gider kalanları kaybeder
Ya da gittiği yerde kaybolur
Bu işe bir çare bulmak için gideceğiz
Yoksa dert yükünden yorgun öleceğiz
Bazı yorgunluklar ne yapsan geçmiyor
Biz patikadan başka sokağı
Parantez arasında kararsızca yaşanan
Kifayetsiz aşklardan beklenenler
İki mevsim arasına sıkışmış
Kısır sulusepken yağmurlar gibidir
Yaşadığın hayat başlı başına sorundur
Oysa zaman bağışlayıcıdır halden anlar
Sır saklayıcıdır her söylenen onda kalır
Vefalıdır sen unutsan bile o asla unutmaz
Bariyer gibi çekilen perdenin arkasındaki
O gül yüzünü göresim geldi
Gitti heyecanım yüreğim boş kaldı
Sıcaklığını hatırladım birden
Dudaklarından öpesim geldi
Herkesin arzuları ortalarda
Ben sana yar olmaya gelmiştim
Yurt olup sinende kalmak istemiştim
Ama gördüm ki sen kuru bir dalsın
Sana sunulanın ne olduğunu henüz anlamamışsın
Gidenin arkasından ağlamak nafile bir iştir
Boşa sebep arama bu derin bir his meselesidir
Hasret yürekte kalan ince bir sızının adıdır
Çoğu zaman belli etmeyen gizli bir yaradır
O yem yeşil baharlar bizimde hakkımız
Zaman anılar mezarlığı olmasın
Bakıyorum da fotograflar çok acımasız
Özleyen şöyle biraz zamandan mücerret
Bir köşede sükut ile barışık
Şafak gecenin en karanlık anıydı
Bizim topraklarda kadın duyguları
Şafağın da önünde uyanırdı
Gün onun ellerinden doğar
Yıkardı kederinden kararan karanlıkları
Güneş geç doğduğundan utanırdı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!