Suskun gönülllerde saklı kalan duygular
Tokken kolay nutuk attırır insana
Marifet açken bölüşebilmektir ekmeği
Ve unutma:
Yalanlarıyla hakikati tersyüz edenlerin
İstikbali eskici tezgahında yeni yalancılar arar
Güven karakteri itibariyle kördür,
Ancak ihanet ile gözlerini açar.
Sonrada ne hatayı ne de bahaneyi kabul eder.
Güveni kaybetmek, insanı kaybetmekten daha kötüdür.
Bazı acılar vardır
Her geçen gün daha da ağırlaşır
Zaman içinde her şey yaşlandırır
Ama hatıralara dokunulmaz
Yanlış zamanda doğduğum kesin
Her şey üstüme üstüme geliyor
Gönlümün yaşanan zulümlere yoktur rızası
Gökte ışıltılı yıldızlar kalmadı,
Hepsi bir bir yer yüzüne iniyor
Gölgeler ise indiği yere sığmıyor.
Düşündükçe anladım gözyaşı akıttığım hatıralarım
Bir küçük yaşam iklimi oluşturmaya yetmedi
Akıllı olanlar zaten böyle şeylere meyil etmezdi
Bu alemin derdiyle uğraşmak istemezdi
Şu an olduğum kişiyi tamamiyle sana borçluyum
kontrol edemeyeceğim şeyler için boşuna
Kendimi kahredip iç çekip üzülmüşüm
Bazı anlar var ki insana hiçbir şey söyletmez
Işıklar ince ışıklar oldukça da parlak
Tutamıyorum onları
Kayıyorlar parmaklarımın arasından
Gece karanlık ve korkutucu
Bir hasret şiirine beste yapılıyor
Ahenkli notalar hazırda
Duygular ilk günkü tazeliğinde
Bütün maharetler kullanılıyor
Gözyaşları akıyor basılan notalarda
Söz unutuldu yine iş saza kalıyor
Günler çok çabuk geçti
Hiçbir şeye doyamadık
Sevda sözlerini bile yeterince kullanamadık
Huzura da layık olmadık
Herkes sevdi çokta sevildi
Biz bir türlü kavuşamadık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!