Duyguların dilini ifade ederken
Kelimelerin yükünü hafifletmek lazım
Yaşamdaki her ağır cümle
İlişkilerde onarılmaz yaralar açar
Bu zeminde yaradandan gayri kimseye
Varoluştan doğan bir borcumuz yok çok şükür
Buralara toprağı tırnaklarımızla kazarak geldik
Liyakat ve sadakatin önemi bize çok iyi vurgulandı
Bütün çicekleri koparsalar ne yazar?
Memlekete yine bahar gümbür gümbür gelir
Güneşini esirgemez gökyüzü çiçeklerden
Göklerin hakimine nasibini yerde ayıran düzen
Yaşam insan için tecrübenin kaynağıdır
Yaşayan hayatta bir seviye olmalıdır
Biz tecrübeye olgunluğa değer veririz
Etin bile iyi pişmişini severiz
Biz suyun durusunu
Meyvenin olgununu
O bir derin hayal denizi ben ise tenhayım
Bir anda limanlarımı sis gibi bastı
Katran karası harami kadırgaları
Hiçbir şey anlayamadım
Korkudan bağrıma sığındı
Sefere yolladığım tüm hayal gemileri
Uzakları yakın edemem sen ağlarsan eğer
Dağlarımın zirvelerine karlar düşer
Başım dumanlanır efkarlanırım
Kışları bahar edemem cesaretimi kırarsan eğer
Umutlarıma bir garip ahu zar düşer
Ülkemde bu yılda rüzgarlar sert esti
Dağı taşı acımadan deldi geçti
Bir çok şeyi de ezdi geçti
Bu anlayışa fazla tutunamadık
Bizide bir güzel silkeledi gitti
Korunamadık önemli hasarlar aldık
Eksiğin gediğin çok önemi yok.
Bu gün yok yarın alırsın yerine koyarsın.
Ama kaybetmişlik öylemi?
Kaybedilen değerleri yerine koymak kolay mı ?
Elindeki kalemle ne yapabilirsin?
Yüreğini kiraya vermediysen
En azından bir şiir yazabilirsin
Duygulu bir şiiri kalemle mi yazarsın
Sen kasabaya ilk geldiğinde
herkes seni pek sevdi
Gören sana gülümserdi
Salkım söğüt sanki dans eder
Rüzgar yumuşak eserdi
Gözlerin denizi andırır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!