Benimle yaşamanın zor olduğunu düşünmüşümdür
Ben bile bazen kendimden sıkılır erken yatarım
Uyumluyumdur ama vardır benimde saplantılarım
Keyfim yerinde ise bir yolunu bulur
Bir insanını sevdası en derin yarası
Her yüreğin kendi içinde vardır ayrı bir hikayesi
Bu halde biri çıksın da sevmek zordur desin
Peki neden herkes aşık olmak için yarışır
Ben kederinden dalları yerlerde savrulan
Akasya ağacının gölgesine sığınanlardanım.
İçi içine sığmayan bir yaman tez canlıyım
Ben kitabı başından değil
Sonucunu baştan okuyanlardanım.
Daha kötüsü kendi şiirlerini bile
Gündüzler rızık arayan sesiz yığınlarındır
Geceler ise yüreği yorgunların sığınağıdır
Töre suskun toprak kavruk gök mavisinin rengi dönük
Sadece kuru bir söz vefayı izaha yetmez
Merhamete mazhar olamadan yaşadık
Başımızı okşayan bile bulamadık
Düşmenin cezası hesabımıza yazıldı
Kalkmak ise yine bize bırakıldı
Güzel şeydir birinin önemli birşeyi olmak
Ama benim duygu dünyam dalgalı deniz
Biz sevdamızın ardından ölüme bile gideriz
Bu yüzden kızgınlığım alabildiğine hoyrattır
Kırgınlığım ise ummandaki gemi kadar sessiz
Kaldım bu yabana ellerde sevgisiz
Hani unutmamı istiyordun ?
Yoksa unuttum diye mi korkuyorsun?
Sonumuz ayrılıktır madem
Sensiz güzel günleri de görmeyeceksem
Neden bir türlü unutamıyorum
Atamıyorum seni rüyalarımdan
Neden her şey kayıyor umutlarımızdan
Beklentilerimiz tükendi bu dünyadan
Yaktılar bizi aşk ateşinde acımadan
Ne hoştur sevenin bir gül ile birlikte açması
Kat be kat yükselen göklerde
Kuşlar gibi özgürce uçması
Seven yürekte hüzün beklemez
Bulutlara ulaşıp yağmurlarla birlikte ağlaması
Kızgın çölde susuzluktan dudağı çatlayan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!