Soğuk kuzey rüzgarları esmeye görsün
Sular buz keser yürekler üşürdü
O sert mizaçlı zalim rüzgar
Esince bizim mahalleye doğru
Karanlık mahfillerde kararı verilen
Hayat bu yaşayan herkesi kırar
Dik durmak direnmek çok önemli
Kırıl belki ama önünde eğilip bükülme
Ayaklarının altına mücevher ekilse bile
Eğilmek alışkanlık yapar kalkman zor olur
Büküldüğün yerden düzelsen de
Bırak bende olmayanlar sende bulunsun
Kararlı ol ki herkes sözünde dursun
Sevmekten yana biraz umudun olsun
Yüreğinde umut ışığı olacak ki
O güzel gözlü yardan ayrı düştüm
Bağrımdaki yaralarım ondandır
Ne olur ne olmaz diyerek
Umudumu koynumda sakladım
Sen inanma yalancı gecelere
Gün gelir bergüzarım
Gönül bir yağmur damlasıdır
Her dem yeşil yaprağa düşmek ister
Can suyu salih muradıdır damlaların
Bazen de mezesi olurlar sevda duraklarının
Buhar olup uçmaya yeni sabahları beklerler
Damlaların özlemi abartısız bir yaz mevsimidir
Yanlızlık ormanında tutunacak dal ararken
Dallarıma tüneyenleri göremedim
Yolcu dönmez doğru yolundan
Gökteki yıldızlar gibi hep yalnız kaldık
Bizi yarı yolda bırakanları çok gördük
Vefasızların vakitsiz yağmurlarında ıslandık
Yine bir vakitsiz gecede acı çöktü yüreğime
Her sızı ona ait bir hatıranın nişanesi
Bir efsunkâr bakışa vurulmuşum ben
Hoş geldin,sevgilim renk verdin hayatıma
Hayatı güzel kılmak için çabalayan
Ama kendisi hiç mutlu olamayan
Şu ellerimin hakkını kimden isterim
Ah benim yaşadıkça emeğinin
Hakkını almayı başaramayan
Ağlayanların derdine katlanmak için
Gecenin karanlığına sanki biraz ihtiyaç var
Çünkü gecelerde ağlayanların tamamını
Sabaha ulaşamama korkusu sarar
Kapılar açıldı gidiyorlar işte
Yazık ki tüm güzellikleri ile gidiyorlar
Bölük bölük tabutlar omuzlarda
Hayatımızdan sessizce çıkıyorlar
Hangi çağın karanlığıdır bu oyun
Neden bizi boynu bükük bırakıyorlar?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!