Çürüyen Ayna Şiiri - Engin Topkan

*I*
Duvarlara vuran yankım kurşun
Adım düşer sessizliğe derin
Gözlerimde paslı bir yangın
Ne gelen var ne giden

*II*
Saatler zehir döker damarım
Gece çöker omuzlarıma ağır
Aynada yabancı bir yanarım
Kimse duymaz sağır ha sağır

*III*
Bırak düşsün maskeler yüzümden
Doğru yanlış hepsi birbirine girmiş
Ruhum sürgün kendi bedenimden
Çıkış yok bütün kapılar setmiş

*IV*
Rüzgâr bile uğramaz bu sokağa
Köpekler susmuş martılar göçmüş
Kalbim bir taş gibi duvara
Her vuruşta biraz daha göçmüş

*V*
Ne dua kaldı ne de küfür
Tanrı da sırtını dönmüş bana
Elimde kırık bir ömür
Parçaları batıyor canıma

*VI*
Sabahlar kör akşamlar sağır
İsimlerim silindi defterden
Ben bu boşluğa inat yaşar
Yine de dönerim son seferden

*VII*
Kapı vurulur gece yarısı
Eşik taşında ıslak ayak izi
Gölgem girer içeri yavaşça
Elinde mektup eski bir mazi

*VIII*
Mektupta kan gibi mürekkep
Satırlar keser parmak ucumu
Geri dön der son kelime hep
Dönüş yolunu kapadı umacı

*IX*
Ayna çatlar birden ortasından
İçinden ben çıkarım bir biz
Göz göze geliriz karanlığından
Hangimiz gerçek bilemeyiz

*X*
Sonunda perde iner usulca
Ne ışık kalır ne de bir ses
Çürüyen ayna yutar ikimizi
Bu şehir alamaz nefes.

ENGİN TOPKAN (17.07.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 04:37:00