İçimde Çürüyen Bahar Şiiri - Selda Erşahin

Gidemediğim için yağmur yağıyor.
Mutlu şiirler
bana düşman.
Başkalarına yeten bahar
benim içimde çürüyor.
Bir yumruk taşıyorum—
açamadığım.
Bu düzen
tenime bulaşmış kir gibi,
yıkadıkça çoğalıyor.
Esmer bir ayım ben,
geceye bile sığmayan.
Bir sesim vardı—
kırdılar.
şimdi herkes
suskunluğumu dinliyor.
Eylül akşamları
biraz daha eksiliyorum,
kimse fark etmiyor.
Ve ben—
bir dizeye sığamıyorum artık,
gece
beni eksilterek yazıyor.