İnsan dediğin ölüp gidiyor,
Mevsimlerin ömrü üç ay,
Nesneler zamanla anlamını yitiriyor
Gel biz seninle şiir olalım
Yaşayalım son nisan yağmurlarına kadar,
Son yazı da görsün dizelerimiz,
Git başımdan yeter diyorum
Daha ne istiyorsun bak nefret ediyorum
Elimden gelmiyor ötesi
Seni kaderine terkediyorum
Kaybol gözüm görmesin gülüşünü
Olmayan bir duyguyu
Adam yerine koyup durma,
Isıtmaya yetmez kalbini,
Söylesene televizyonda yanan
O şömineli kanaldan
Kimin eli yanmış...
Bir şiir sonra bitiyorsun
Zamana yenik düşme acısını
Bak nasıl yaşayacaksın
Rastladıkça seni tanıyan kelimelerin
Yoğurdu üfleyen mısralarına..
Bak! Bu kez daha dikkatli bak
Sonunu göstereceğim sana bu yolun
Belli olmaz diyorsun ya sağın solun
Gel sen bunları bir kenara bırak
Aynı hayatın ayrı yolcularıyız ya biz
Batarken yaz güneşi
Beton yığınlarıyla bezenmiş bir şehrin
Direnen gökyüzünden usulca,
İşte sen yanımda açmış son yaz çiçeğim…
Beni sorarsan
Biraz yabancısı olduğum bu şehirde
Boynumda atkım cebimde ellerim
Koltuk altında ders notlarım
Gözlerim biraz kısık
Hafifçe yere çakılı
Söylesem küfür gibi sussam zehir
Keserlerse kessinler ikimizi
Parçalandıkça çoğalacağız mümkünlerin gölgesinde
Biliyorum seviyorum demek imkânsız
Söylesem küfür gibi sussam zehir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!