Beklediğin o an geldiğinde,
O anın aslında o an gibi olmadığını
Anladığın anlar oluyor mu?
Senin de…
Çağırma gelmez artık
Ne sesini duyar
Ne yüzüne bakar
Kıymet bilmez artık
Bırak sevmez artık
Güneş batmadan yanmış
Bir sokak lambası görürseniz
Hor görmeyiniz,
Bir duble rakı ikram etmeden
Olur muydu balkonuma uzanmışken...
Ölü şairlerin şiirlerindeki adam
Hala yaşıyordu bir yerlerde
Birileri farkındaydı kalabalık içinde
Ama susuyorlardı çok şey bilip
Adam da kendinin farkındaydı
Denize paraleldir bu şehrin papatyaları,
Kuşlar konar sokak lambalarının ışıklarına
Ve aşk emekli bir balıkçının
Oltasından uzaklara fırlayıp gider,
Düşer ağır ağır
Ben bu satırları yazarken
Deniz insanların içinde yüzüyor
Yalnızlığını ufukta bırakmış
Deniz insanlarla bir oluyor
Seni sordu Gülhane
Birlikte göremezsin artık dedim
Kız Kulesi kulağıma eğildi hafifçe
Kimdi o dedi kısık sesle
Aşktı dedim hemen anladı
Sonra Galata köprüsü sallanarak
Bak yine geldin aklıma
Tekrarlanan sahte günlerin birinde
Yoktun ve hiç olmamıştın fakat
Hep aranandın hep beklenen buralarda
Sen hep böyle ansızın yıllardır
Yıldırım gibi düşlerime düşen kadın
Otuz altı yaşında öldü Orhan Veli
Diğer genç ölen şairler gibi
Yazılacak şiirlerini miras bırakarak
Henüz yazmadan en güzel dizelerini
Yeter bu kadar dercesine gitti
Hani o kışın kartopu oynadığımız
Hani şehri de çok terk etmeden,
Herkesin de pek bilmediği o yerde,
Ağustosta da çok güzel seni düşünmek,
Ateş böcekleri aydınlatırken anıları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!