Naparsın çocuk değiliz artık
Biliyoruz hayat hayal meyal
Gözlerinde zamanı yavaşlatan bir şeyler
Hepsi hepsi şu anın uydurması
Çevrilmesi gereken bir sayfa gibi
Hikâyenin bitip bitip başladığı
Ucuz numaralar değil Lilyana
Sensizliğe karşı savaşıyorum
Miras bıraktığın bir şarkıyla
Nefes almaya çalışıyorum
Ruhum daralıyor sensiz ilk gün
Zaten yazılmış olanların
Altını çizmekle geçiyor günler
Yazılmamışı yazmaya cesareti yok kimsenin
Yarısı boş kalan
Lise defterleri gibi olacak sonumuz.
Aşk gece Burgaz Ada’nın
Önünden geçen bir vapurun
En üstündeki ışık gibidir
Yıldızlar kadar yakın
Kayıp gitmeler ustası
Aydan küçük görme sakın
Seninle sanal bir şişe şarabı
İçemedik biz
İnternette yıllanacağa benzer
Dolmayan kadehlerimiz
Ya düştük
Ya koptuk
Hayat denen şu tiyatroda
Sen şimdi kim bilir
Hangi salon kaçıncı perdede
Hangi rolleri üstlendin de
Bıkmadan gece gündüz oynuyorsun...
Günler sonra kabullenmek
Başına gelenleri nasırlaştırıp
Yeni bir çift ayakkabının
Vurması gibi alışmak
Kalmanın uyuşturucu etkisi
Mersin limanına demirlenmiş yüreğim
Yağmurun esiri palmiyeler
Otobüsteyim…
Sağımda umut solumda savaş
Savaşla umudun arasında
Dikkat ettin mi birlikteyken hep gülüyoruz?
Galiba çok şey yitirdik şimdiye kadar
Ve kim bilir neler uçup gidecek ellerimizden
Bilmiyorum ki daha ne bekliyoruz
Gökkuşağını bırakıp kendi renklerimize baksak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!