Kartopunda çok başarılı değilsin
Aşk bokunda olduğun kadar
Hem ne fark eder olsan da
Kardan adamdan çok daha iyi
Yapabiliyorsun aşktan bir adam
Ama ne adam
Unuttuğumuz bir lehçede kavuştuk
Ben çıkardım cebimden bir kaç kelime
Sen bir tanesini yaktın
Uzun uzun çektin içine
Çektikçe baştan yarattın kendini
Ve baştan başladım seni sevmeye
Hayatın kendisi arsız be canımın içi,
Bizim arsızlığımız olsa olsa
Ya zararsızlığımızdan ya kararsızlığımızdan...
Ölmeyen çocukluğum oluyorum
Biraz annemsiz biraz babamsız
Gel de bir es ver şu
Sessizliğimin saltanatına.
Özlersen çok özlersen sevdiğini
Gitmek istersen hep beklersin
İçinden geldiği gibi söyleyemezsen sevdiğini
Mektubunun sonuna
Çok seviyorum diye eklersin
Şimdi bir film müziğidir dinlediğin
Kırık şemsiyelerle galip gelmiş
Büyük şehirleri yere seren
Kar yağışlı bir aralık gününde
Kendinden daha uzağa gidemezsin
Kilitli kelimeler arasından
Derme çatma cümlelerle sana giden
Bir şiir bu merak etme sakın sen
İşinden geç çıkmış genç kız yorgunluğu
Belli değil bak hangi şehir olduğu
Geçmek bilmez ki şu gönül kıpırtısı
Sanırsın üç yaşında çocuk durmaz yerinde
Oradan oraya koşuşturur umurunda mı sıkıntısı
Belli etmez yarası da var ta derinde
Ne yazar dünyanın zoru karmaşası
Bir imkansızlık ki almış başını gidiyor
Hep bir eksikliğin sebebi yalnızlıklar
Oysa ki yanındayken mutluluk
Nasıl da dünyayı gözünden siliyor
Bilmiyor kuşlar konmayı özgürlükten
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!