Çok şiir yazdığım sana,
Benim bile dönüp okumadığım.
Olsun…
Zaten sen de sevgimi hiç okumamıştın.
Sana olan duygularımı,
Sözlerimi
Birbirini kaybetmekten korktum.
Benim bu hayata güzel bakmamın sebebi sen;
Sen yoksan, ben geceydim.
Güneşi doğan
Ama aya hasret…
Gökyüzüne bakıp
Özgürlüğü tıslayamayan.
Demiştim ya,
Yüreğimin kebeği,
Çok şiiri sana.
Şiirler kimsesiz kaldı,
Benim gibi.
Ne bir evi oldu
Ne de okuyunca mutlu olanı.
Kırık döktü hepsi.
Ayrılığa mutlu şiirler yazamazdım.
Ben seni yüreğimle sevdim,
Yüreğinden öptüğüm kebeğim.
İnci gibi gözlerine,
Bir yıldız gibi gündelik kalbine
Hayran olan bendim;
Hayal olan gönderiyor.
Öyle çok şiirler karaladım ki senli…
Hepsi özlem dolu,
Gözyaşı dolu,
Çaresizlik kokulu.
Anılar bir gözlerde,
Gözlerim senin yollarında.
Kolu kanadı kırık bir serçe gibi
Ağladı, ağlayacak gözlerim.
Sen beni gidişinle öldürsen de
Ben seni şiirlerimde yaşattım;
Kimsesiz sözlerle,
Kimsesiz anılarla…
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 21:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!