Çığlık Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Bazı günler vardır,
insanın cümlesinden yorulur.
Onun kelimesi bir iz bırakır ya,
işte o çoğalmasın diye
eller cebinde, bakışlar yerde yürür insan.

Hiçbir şeyden dokunmadan geçmek için, hayatın içinden,
kırmak için, kırılmak için…
Çünkü onun teması bir hatıradır,
onun hatırası biraz daha kanatır.

Susarsın;
çünkü anlatınca eksilir bazı duygular.
Anlatınca basitleşir acı,
özgürce sen onunla büyümüşsündür.
Adını koyarsan,
gitmeye niyetlenir sanki.

Yazmazsın;
çünkü yazmak cesaret ister,
cesaret ise bazen yoktur insanda.
Bazen güçlü olmak değil mesele,
bazen dağılma asıl marifettir.

Kalabalıklar içinde sessizleşir,
gülmeler sana yaşanmaz olur.
Herkes bir şeyi anlatırken,
sen anlatmayı seçersin.
Bu da bir seçimdir aslında,
en sessiz başkaldırıdır.

Hiç dokunmadan durursun bir köşede,
ne omuz istersin ne teselli.
Çünkü bilirsin;
Bazı yaraların başkasının eline verilmesine izin verilmez.

Gece olur,
sözlerin boğazında düğümlenir.
Yutarsın hepsini,
bir çay gibi acı ama sıcak.
Uyumazsın belki,
ama kimse bilmez nedenini.

Susmak geçici bir sığınaktır bazen,
fırtınanın geçmesine kadar beklenen.
Konuşursan savrulacaksın çünkü,
susarsan kalacaksın.

Ve sonunda öğrenirsin;
onun suskunluk temeli değildir.
Bazılarının taşar,
ama herkese dökülmez.

Bazen susmak,
yazmak gerçekten daha iyi hissettiriyor.
Hiçbir şey,
hiç kimseye dokunmadan…
Sadece kendine biraz daha yaklaşarak.