Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Hikmet yükle, öyle de! muhataba kelamı!
Konuşursan kitabi; kalmaz kullar bil ami.

Her kitabı hak sanıp, alma sakın kaal’e!
Son kitaptan gayriyi, nesih etti Hak Teâlâ.

Teşvik etme hiç beni, şu dünyaya sen ana!
Müştak iken cennete, bu tendeki can ana.

Madem değil şu hayat, sonsuz ve de son ana,
Sonsuz olan hayattan, haber getir sen bana!

Gerçek mürşit; ilimdir, tartışmaya mahal yok,
Okuyup düşünene, elbette’ki misal çok.
Zannetmeyin mürşitlik, münhasırdır insana!
Çok hayvanı ins’lere, mürşit kılmış yüce Hak.

Her bir hayvan üstaddır, ifşa eder halleri!

Hak kitapta münderiç, her tür hikmet, hakikat
İnanmayan buyursun, yapsın tetkik, tahkikat!

Olsun onun yanında; akıl, idrak ve izan!
Zira bunlar tahkikte; muhakkike bir mizan.

Günde etse bir saat, akil kullar tefekkür,
Ederlerdi Rahmana, onlar çokça teşekkür!

Bu tefekkür racihtir; bir senelik taat’e,
Tefekkürü çok yapıp, sahip ol, o,saate!

Gına geldi yazmaktan;
Hiç tınmıyor şu millet
Köze döndüm kızmaktan
Olmuş millet bir illet!

Duyun beni ey millet!

Yemin olsun asır’a!
İns ziyanda şu sıra!
Böyle lakayt durursan;
Gelir sana o sıra!

Kurma bağdaş hasır’a!

Madem yolcu ins arzda,
Yolcu yolunda gerek!
Gider herkes bir tarzda,
Yolcu yolunda gerek!

Tüm mevcudat ölmede,

Hak barizken, dalalete sapana;
Hak kitabın harflerince yuh olsun!
Allah varken, gayrilere tapana;
Taptıkları şeyler kadar yuh olsun!

Ayet belli, Hadis belli, yol belli

Zaman sana uymazsa, sen zamana hiç uyma!
Çünkü sen bir müminsin, olamazsın zamane!
Devir vahyi duymazsa, sen onları hiç duyma!
Madem kulsun Allah’a, devr-i gaftan sana ne?

Elbette ki bağlamaz; bir Mü’min’i anane.