Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dinlemiyor şu millet, bin nasihat etsek de!
Suçlu kimdir dersiniz, halklar mıdır, biz miyiz?
Anlamıyor bu ümmet, din nasihat desek de!
Yoksa onlar ekser de; biz etkisiz cüz müyüz?

Hiç durmadan anlatır, onca vaiz ve hoca;

Düşündün mü hiç bunu?
Şu hayatın kaç kare?
Bilmiyorsan, bil şunu!
Yok, elinde hiç kare!

Kimi doğar ölürken,

Bizim garip seyyaha, dünkü mürşit koyundu!
Hal diliyle tam dersi, verdi koyun seyyaha.
Keşfettiği şeylerle, aklı, kalbi doyundu!
Daha yakın hissetti, o kendini Allah’a.

Birden bire tavuklar, ilişti, gözlerine,

Sokma kalbe inkârı!
Yakar billâh içini.
Münkirliğin yok karı!
Düşün arzdan göçünü!

İçte harlar yanarken;

Şiir yazan dostların, çoğu ister tebrikler
Maşallah’ı çok sever,”aferindir” gıdası.
Hiç hoşuna gitmeyen, tavır ise tenkitler!
Eleştiri yapana, gayzlı çıkar sedası!

Ne şiir’e benziyor, ne nesir’e yazısı!

Korkuyorum halklardan, ondandır şu istiğna!
Zira riya ve gaftan, geldi bana çok gına.

Her ağızdan bir seda, her kafadan bir fikir
Hangisine versin ki; kulağını şu fakir?

Sis kaplamış dağı, taşı, görünmüyor yolun sonu!
Gafa düşmüş birçok kişi, rehberlere sormaz onu.

Tarik deyip düşme ona, hakikate çıkmaz her yol!
Her bir sırat uymaz dine, buna misal inançsız sol.

Hak barizken, dalalete sapana;
Hak kitabın harflerince yuh olsun!
Allah varken, gayrilere tapana;
Taptıkları şeyler kadar yuh olsun!

Ayet belli, Hadis belli, yol belli

Zaman sana uymazsa, sen zamana hiç uyma!
Çünkü sen bir müminsin, olamazsın zamane!
Devir vahyi duymazsa, sen onları hiç duyma!
Madem kulsun Allah’a, devr-i gaftan sana ne?

Elbette ki bağlamaz; bir Mü’min’i anane.

Madem yolcu ins arzda,
Yolcu yolunda gerek!
Gider herkes bir tarzda,
Yolcu yolunda gerek!

Tüm mevcudat ölmede,