Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Murdar olur mutlaka; Hakka kurban olmayan!
Boşa hayvan kesmesin, kurban nedir bilmeyen!

Şayet kurban olmazsa; kurb-u hakka vesile
Gurur duyma, ağla sen; ah-u fizar yas ile!

Öyle demiş atalar, kendi düşen ağlamaz!
Zira haklı gerekçe, ağlamaya bulamaz
Canı yanan fukara, hiç durur mu figansız?
O, an sussa arından, daim öyle kalamaz!

Feryat, figan dövünür, münhal mekân bulunca(!)

Sokma kalbe inkârı!
Yakar billâh içini.
Münkirliğin yok karı!
Düşün arzdan göçünü!

İçte harlar yanarken;

Sanma düşman uykuda, koca şeytan gaflette!
Uyanık mı gafil mi, gör şaşırıp gaf ette!

Hiç durmadan çalışır, elleri ve kafası!
Hazırlar o, ins, cine; bin bir türlü kafesi.

Etti arzı istila;
TV denen bir bela!
Bu şeytani iptila;
Tasallutta her kula!

Tam bir iblis kutusu!

Herkesi sevk eden bir saik vardır,
Sanmasın hiç kimse, bağımsız yaşar.
Beşere ya şeytan, ya halık yardır,
Hak sevke uymayan, batılda şaşar.

Sanma dolu akılla;
Sen gördüğün her ser’i!
Saç dolsa da ak kılla;
Çok fikirler serseri.

Ekser çağdaş(!) divane

Düşündün mü hiç bunu?
Şu hayatın kaç kare?
Bilmiyorsan, bil şunu!
Yok, elinde hiç kare!

Kimi doğar ölürken,

Dinlemiyor şu millet, bin nasihat etsek de!
Suçlu kimdir dersiniz, halklar mıdır, biz miyiz?
Anlamıyor bu ümmet, din nasihat desek de!
Yoksa onlar ekser de; biz etkisiz cüz müyüz?

Hiç durmadan anlatır, onca vaiz ve hoca;

Bizim garip seyyaha, dünkü mürşit koyundu!
Hal diliyle tam dersi, verdi koyun seyyaha.
Keşfettiği şeylerle, aklı, kalbi doyundu!
Daha yakın hissetti, o kendini Allah’a.

Birden bire tavuklar, ilişti, gözlerine,