Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Meşru ya savaş açmış, her yerde haramiler,
Huduttan bahsedene, arlanmaz “gerici” der.
Helaller kâfi iken, keyfine insanların,
Rabbine inat, için, illa da haramı yer!

Dillerde teranedir, sınırsız(!) bir hürriyet,

Pek çokları ne yazık; sırf memnuyu sevmede!
Haram helal demeden; aşk işinde ivmede!
Seviyorsan sen insi; öğret ona doğruyu;
Gayr-i meşru sevene; “aman kardeş sevme” de!

Bu akşam kandil yine,
Haydin dostlar tövbeye!
Son verip, öfke kine,
Yönelelelim; tövbeye!

Fısk, fücurda; yok fayda!

Hayat denen nimetin, kıymetini bilmedik!
Çar, çur edip harcadık, savurduk saman gibi.
Kaybedenin halinden, ibret dersi almadık!
Yanıp nar-ı memnuda, savrulduk duman gibi.

Buhar oldu onca yıl, çölde serap misali!

Ne haddime itiraz?
Her halime hamdolsun!
Nasıl derim; verdin az?
Ne verdiyse hamdolsun!

Yalnız; küfür müstesna!

Hikmet yükle, öyle de! muhataba kelamı!
Konuşursan kitabi; kalmaz kullar bil ami.

Her kitabı hak sanıp, alma sakın kaal’e!
Son kitaptan gayriyi, nesih etti Hak Teâlâ.

Hikmet kayıp malındır, ey Müslüman bil bunu!
Geçir arzı elekten, kimde bulsan al onu!

Düşme sakın kibir’e, görsen bile sabi’de!
Serdettiği hikmetse; her sözüne; “tabi” de!

Sırr-ı hayat hakkında, tonlar ile kuram var
Her hepsinin fevkinde, hak söyleyen Kur’an var!

Alma asla ciddiye; yanlış kuram kuranı!
Düstur eyle hayata; Hak kitabı Kur’an’ı!

Âdem gibi tövbe et, sen de nadim adamsan!
Adam gibi âdem ol, sonra kendin adam san!

Her çarşıda satılmaz, adamlığın tarifi!
Bil ki; kitap, sünnette onun gerçek maarifi!

Yap elinden geleni, minnet etme ellere!
Ele minnet edenler; düşer çok zor hallere.

Salim ise Müslüman; elin, belin, dilinden;
Razı olur yaratan, her daima halinden!