Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Ne haddime itiraz?
Her halime hamdolsun!
Nasıl derim; verdin az?
Ne verdiyse hamdolsun!

Yalnız; küfür müstesna!

Hikmet yükle, öyle de! muhataba kelamı!
Konuşursan kitabi; kalmaz kullar bil ami.

Her kitabı hak sanıp, alma sakın kaal’e!
Son kitaptan gayriyi, nesih etti Hak Teâlâ.

Teşvik etme hiç beni, şu dünyaya sen ana!
Müştak iken cennete, bu tendeki can ana.

Madem değil şu hayat, sonsuz ve de son ana,
Sonsuz olan hayattan, haber getir sen bana!

Gerçek mürşit; ilimdir, tartışmaya mahal yok,
Okuyup düşünene, elbette’ki misal çok.
Zannetmeyin mürşitlik, münhasırdır insana!
Çok hayvanı ins’lere, mürşit kılmış yüce Hak.

Her bir hayvan üstaddır, ifşa eder halleri!

Hak kitapta münderiç, her tür hikmet, hakikat
İnanmayan buyursun, yapsın tetkik, tahkikat!

Olsun onun yanında; akıl, idrak ve izan!
Zira bunlar tahkikte; muhakkike bir mizan.

Günde etse bir saat, akil kullar tefekkür,
Ederlerdi Rahmana, onlar çokça teşekkür!

Bu tefekkür racihtir; bir senelik taat’e,
Tefekkürü çok yapıp, sahip ol, o,saate!

Misk gibi koku yayar; çiçeğe doğsa güneş!
Fıtrat-ı çiçektendir; hoş rayiha neşretmek.
Kokusu burun kırar; gübreye vursa güneş!
Hasiyet-i gübreden; necis koku faş etmek!

Kur’anda bir güneştir; ısıtır her fıtratı!

Bilmem kabul eder mi?
Kurban olsam ben yâr’e
Yoksa şöyle söyler mi?
“Derhal, defol avare! ”

Avareyim ben zira

Yarın malum arefe, bir gün kaldı kurban’a
Sırf sürurdan mürekkep, bir bayramı kur bana!

Kurb’a olsa vesile, bu bayramlar kar bana
Yoksa Haktan iltifat; tüm bayramlar kor bana.

Ey din nedir bilmeden, ulu orta konuşan;
Din; Allah’ın kitabı ve de sahih Hadis’tir!
Ey cehline bakmadan, her hüküm’e karışan;
Bilmez misin böyle kul; hak indinde habistir!