Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sabır nerde ne zaman;
Lazım olur insana?
Dinle madem o, zaman!
Elzem olan ne sana?

Sabr-ı cemil istersen?

Her merhaba diyeni, dost sananlar yanılır!
Ne yazık ki şu günde, bunlar çokça anılır.

Seçmek için dostunu, al eline kıstası!
Vur miheng-i şer’i ye, tefrik eyle en hası!

Gayet mümbit bir zemin; recep şaban ramazan,
Çokça sevap isteyen; kadir kıymet bilmeli!
Bilhassa kandillerde; cömerttir sevap yazan!
Onları ihya edip; bire binler almalı!

Her birisi beşere, haktan inen hediye!

Dinden daha samimi, sarılmışsın partine!
Hiç baktın mı parti de; eksi nedir, artı ne?
Dinden taviz verirken; ondan niye vermezsin?
Söyler misin Hak yanda; inanç nedir, parti ne?

Halklar lakayt, bigâne; ölüm denen memura!
Yoksa ecel kimine, mesafeli, uzak mı(?)
Bu lakaytlık gelmesin; uzaklıktan amir’e?
Mevte hasım mefkûre; kör şeytandan tuzak mı?

İnsan olmak isteyen; seçsin son din İslam’ı!
Zira ancak o yapar, kâmil insan bir ham’ı.

Kıvam verir insana; Hak, hakikat, Şeriat!
Oku, öğren ve yaşa, hayatından şerri at!

Nimet olmaz külfetsiz,
Olmaz rahmet zahmetsiz,
Sanman her şey ücretsiz,
Şükür gerek nimete!
Yoksa döner nikmete!

Az bu yana baksana!
Diyeceğim çok sana!
Kimler çelip aklını;
Dedi; ” Allah yok”(!) sana?

Var mı elde bir delil?

Şu dünyada her varlık, Halik’ına bir asker
İnsan ise onların, başlarında kazasker!

Ne yazık ki görevin, farkındadır az asker,
Dâhil isen kahire; öğren bunu tez asker!

En özeli aşkların; yaratanı sevmektir,
En çok sevip saymaya layık olan o zira
Akıllılık bu işte, geç kalmayıp ivmektir,
Çünkü ulvi sevdalar ihmal olur bu sıra!

Kalpler vasi olsaydı, evren kadar mesela,