Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Haset yakar hasid’i, sokma kalbe onu sen!
Yok, zararı hasmına, kıskançlıktan inlesen!
Kimse ona mal veren, iste sen de o, zattan!
Yatıp, kalkma boş yere, ganilere kinle sen!

Dünya malı veballi, fazlasına özenme!

Yoktum varlık yurdunda, lütuf ile var oldum,
Bir hiçlikten halk edip, ins yapana hamdolsun!
Lazım olan her şeyi, şu arzda hazır buldum,
Bunları bahşedene, sonsuz kere hamdolsun!

Yapmamış yılan, çıyan, kılmamış bir haşere,

Meşru ya savaş açmış, her yerde haramiler,
Huduttan bahsedene, arlanmaz “gerici” der.
Helaller kâfi iken, keyfine insanların,
Rabbine inat, için, illa da haramı yer!

Dillerde teranedir, sınırsız(!) bir hürriyet,

Pek çokları ne yazık; sırf memnuyu sevmede!
Haram helal demeden; aşk işinde ivmede!
Seviyorsan sen insi; öğret ona doğruyu;
Gayr-i meşru sevene; “aman kardeş sevme” de!

Bizim seyyah nihayet, indi dağdan ovaya,
Tefekkür ede ede, ağır ağır ve yaya.

“Dağdaki bunca delil, yetişir” dedi. Bana,
“Kâfidir elbet” dedi.”bunca delil insana.”

Hikmet kayıp malındır, ey Müslüman bil bunu!
Geçir arzı elekten, kimde bulsan al onu!

Düşme sakın kibir’e, görsen bile sabi’de!
Serdettiği hikmetse; her sözüne; “tabi” de!

Sırr-ı hayat hakkında, tonlar ile kuram var
Her hepsinin fevkinde, hak söyleyen Kur’an var!

Alma asla ciddiye; yanlış kuram kuranı!
Düstur eyle hayata; Hak kitabı Kur’an’ı!

Âdem gibi tövbe et, sen de nadim adamsan!
Adam gibi âdem ol, sonra kendin adam san!

Her çarşıda satılmaz, adamlığın tarifi!
Bil ki; kitap, sünnette onun gerçek maarifi!

Yap elinden geleni, minnet etme ellere!
Ele minnet edenler; düşer çok zor hallere.

Salim ise Müslüman; elin, belin, dilinden;
Razı olur yaratan, her daima halinden!

Bu akşam kandil yine,
Haydin dostlar tövbeye!
Son verip, öfke kine,
Yönelelelim; tövbeye!

Fısk, fücurda; yok fayda!