Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dinlemiyor şu millet, bin nasihat etsek de!
Suçlu kimdir dersiniz, halklar mıdır, biz miyiz?
Anlamıyor bu ümmet, din nasihat desek de!
Yoksa onlar ekser de; biz etkisiz cüz müyüz?

Hiç durmadan anlatır, onca vaiz ve hoca;

Sokma kalbe inkârı!
Yakar billâh içini.
Münkirliğin yok karı!
Düşün arzdan göçünü!

İçte harlar yanarken;

Had demek; sınır demek
Türkçesi; edep demek
Biliyor, felek, semek
Haddini bil haddini!
Eksik bilme hak dini!

Bizim seyyah nihayet, indi dağdan ovaya,
Tefekkür ede ede, ağır ağır ve yaya.

“Dağdaki bunca delil, yetişir” dedi. Bana,
“Kâfidir elbet” dedi.”bunca delil insana.”

Hayata cidal(!) dedi şaşırıp ehl-i dalal,
Harp açtı hırsı için, topladı haram, helal.

Âlemde esas olan, teavün, yardımlaşma,
Allahın yasasında memnudur haddi aşma!

Çok mu tatlı şu dünya?
Sonsuz mu ki bu rüya?
Sığmaz arz’a çok hülya!
Haydi ahret bir iki!
Yok, mu diyen hiç peki?

Birçoğunun dilinde, hayatından şikâyet,
Gelmiş gibi başlara, bin bir türlü şekavet!
Onca inam ve ikram, mutlu etmez insleri,
Güçlü değil imanlar, ondan olur şekevat!

Batsa şayet ayağa, bir musibet dikeni,

Haset yakar hasid’i, sokma kalbe onu sen!
Yok, zararı hasmına, kıskançlıktan inlesen!
Kimse ona mal veren, iste sen de o, zattan!
Yatıp, kalkma boş yere, ganilere kinle sen!

Dünya malı veballi, fazlasına özenme!

Yoktum varlık yurdunda, lütuf ile var oldum,
Bir hiçlikten halk edip, ins yapana hamdolsun!
Lazım olan her şeyi, şu arzda hazır buldum,
Bunları bahşedene, sonsuz kere hamdolsun!

Yapmamış yılan, çıyan, kılmamış bir haşere,

Meşru ya savaş açmış, her yerde haramiler,
Huduttan bahsedene, arlanmaz “gerici” der.
Helaller kâfi iken, keyfine insanların,
Rabbine inat, için, illa da haramı yer!

Dillerde teranedir, sınırsız(!) bir hürriyet,