Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Rahmet denir yağmura, bu rahmetmi azap mı?
Zarar yuttu karları, bir Kahhari gadap mı?
Benzer tıpkı tufana, her tarafta vaveyla,
Heba olur mal, mülk, can, Haktan kula hesap mı?

Bazıları, “doğa” der. Dönmez dili Allah’a!

Şahinlere saldırır,
Kara kara kargalar.
Kuzgun, çaylak, akbaba,
Kargaları arkalar.

Müdafaada şahinler,

Taktı zındık türban’a
Emr-i Hak’la savaşır(!)
Bilmiyorsan sorsana!
O, örtüyü kim taşır?

Hani hürdü bu millet?

Şehvet tebdil kıyafet;
Ahmakları kandırır!
Verir her gün ziyafet
Kalbi, ruhu yandırır.

Gözden başlar iğfale!

Hak mabuda yaparlar, secdeleri adamlar
Etmez buna tenezzül(!) mösyölerle, madamlar.
Komplekslere kaptırır(!) mukallitler kendini,
Tek Allah’ı bırakıp, gayr’a tapar nadanlar!

Kimi tapar kadına(!) rükû eder zenneye(!)

Geçilmiyor tanrıdan(!) öyle çok ki(!) şu arz’da!
Biri sevse birini, ilah(!) diye tapıyor!
Sergilenir zırvalar; farklı, farklı çok tarzda,
Ne garip ki bu işi, medeniler(!) yapıyor!

Bazıları havf ile korktuğuna; “ilah”(!) der!

Ey şükür’ü unutup, şirke düşen insanlar!
Ancak şükr-ü kesirde, insanlığa var yarar.
Şirk; helake sebeptir, kullar için biline!
Felah bulmak isteyen, olmaz onda ber karar!

Teşekkürü bilmeyen, nasıl olur medeni?

Mümin hikmet avcısı, nerde bulsa talibi!
Görse bile şeytan’da, bu kaide değişmez.
Bu beyanat mantığa baid gibi şaz gibi,
Bunu diyen resulse yoz mantıkla değişmez.

Gerçek mantık her işte maslahatı aramak,

Bir senede bir geldin; edildi mi hak eda?
Kaç binde bir bahtiyar, etti sana ay feda?

Sultan oldun seneye; kimler takdir eyledi?
Seni memnun etmeyen; mutlak narı boyladı!

Uzar gider yol ebede,
Görünmüyor yolun sonu!
Meçhul sonlar; her abide!
Görünmüyor yolun sonu.

İns mükellef kulluk ile!