Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sanma kalır yanına, kar olarak mezalim;
Allah sevmez zulüm’ü, cezasını tez verir!
Sen bu işten muaf mı, kalacaksın be zalim?
Her yaptığın haksızlık, şu infaza hız verir!

Geçilmiyor tanrıdan(!) öyle çok ki(!) şu arz’da!
Biri sevse birini, ilah(!) diye tapıyor!
Sergilenir zırvalar; farklı, farklı çok tarzda,
Ne garip ki bu işi, medeniler(!) yapıyor!

Bazıları havf ile korktuğuna; “ilah”(!) der!

Mümin hikmet avcısı, nerde bulsa talibi!
Görse bile şeytan’da, bu kaide değişmez.
Bu beyanat mantığa baid gibi şaz gibi,
Bunu diyen resulse yoz mantıkla değişmez.

Gerçek mantık her işte maslahatı aramak,

Ey şükür’ü unutup, şirke düşen insanlar!
Ancak şükr-ü kesirde, insanlığa var yarar.
Şirk; helake sebeptir, kullar için biline!
Felah bulmak isteyen, olmaz onda ber karar!

Teşekkürü bilmeyen, nasıl olur medeni?

Niye girdin bu yola;
Var mı zorun aklından?
Gayen nedir, hayrola;
Razımıdır Hak bundan?

Kimdir seni aldatan;

Zaman Hakka uymazsa; sende uyma zamana!
Her devirde sadece; uy sünnete, kur’an’a!
Kesin hüsrandır sonun, bidatlere uyarsan,
İstiyorsan halas’ı; uy sen dine, imana!

Müslim uymaz zamana, zaman ona uymalı,

Yolcu yolunda gerek, madem birer yolcuyuz!
Gönül vermek durağa, gafletinden o kulun.
Başka tevil beyhude, gerçek ayan biz buyuz!
Göz kapamak sefere, cehlindendir akılın.

Sanma kara topraktır, gideceğin son durak!

İşte yine poydurdun!
Nedir derdin be oğlum?
Sen bu kadar toy muydun?
Beni gerdin be oğlum!

Bu kaçıncı firarın?

Hayır, neyse yap onu, deme sonra hiç keşki!
Bu âlemden göçmeden, hallet aşkı ve meşki!
Tehir etme sen, sen ol; elzem olan ameli!
Zira ancak ahmaklar; der sonradan; 'ah keşki! '

At gafleti üstünden,
Sınav için bil şu dar!
Olmak için üstün sen;
Dayan sonuna kadar!

Acı, tatlı her olay;