Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Kabre kadar giden yar, yar olur mu be kardeş?
Sonsuza dek gönle bar, kar olur mu be kardeş?

Üç, beş günlük hayatta, huri olsa ne fayda,
Vermez kalbe mutluluk, değil ise hoş huyda!

Hikmetlere pek lakayt, çağdaş(!) insan ne yazık!
Onun için kahiri; değil mahir ve hazık.

Hikmet dermek uğruna, sarf etmiyor bir efor!
İnanmazsan birine, bir manalı kelam sor!

Sordum birkaç kişiye; ne yaşamın manası?
Dörtte üçü dedi ki; “abi ekmek kavgası.”
Dörtte birde, “kem, kümler”, tereddütlü cevaplar,
Bir ikisi dediler; “başta yârin sevdası! ”

Baktım kahir halkların, öne çıkar hevası!

Biz mi çağı atladık, çağ mı bizi atladı?
Edebi at mantığı, tüm ülkemi kapladı!
Çağdaşlık mı diyorlar, bu melun’un adına?
Asrın bütün pisliği, ellerinde patladı!

Eşya mirat esmaya, eder arif kıraat,
Arifliği isteyen, etsin ilme müraat!
Hoşa giden her cazip, bir esmanın cilvesi,
Bu manay-ı harfidir, geri kalan füruat!

Avam sever aynayı, memba sanır zılleri,

Madem nakittir vakit;
Onu boşa harcama!
Varsa Rabbinle akit;
Yapma yanlış harcama!

Cihat ŞAHİN

Moda olmuş delirmek, bir çıldırmak(!) gidiyor,
Kimse bundan gocunmaz, maal iftihar afişler!
Büyük, küçük her kesim, delirmeye gidiyor,
İstenmiyor akiller, kim görürse fişliyor!

Akl-ı selim ne demek, pek bilene rastlanmaz,

“Kul ol! ” diyor yaratan, karşı çıkar şu hevam!
Hevayla, heves ile savaşım çetin benim.
Önce nefsin ıslahı, gündemdeki tek davam!
Bu yolda olmak gerek, imanım metin benim.

Nefisler serkeş iken, başka şey gaye olmaz!

Muhtemelken taş olmak, İnsan yapmış yaradan!
Cenin kalmak mümkünken, Kim çıkarmış aradan?
Böyle girift fiiller, hiç olur mu failsiz?
Sakın sanma şu işi, gayet basit, sıradan

Nasıl olmuş kusursuz, söyle bana her bir şey?

Yaşıyoruz bir çağda, karman çorman ölçüler!
İnsaflar rafa kalkmış, çoklar su-i zan eder!
Şahısta kusur gören, itham eder davayı,
Bakmadan menşeine, islamı boykot eder!

Kuyruğunda kandili, yıldız böceği gibi!