Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sordum birkaç kişiye; ne yaşamın manası?
Dörtte üçü dedi ki; “abi ekmek kavgası.”
Dörtte birde, “kem, kümler”, tereddütlü cevaplar,
Bir ikisi dediler; “başta yârin sevdası! ”

Baktım kahir halkların, öne çıkar hevası!

Kabre kadar giden yar, yar olur mu be kardeş?
Sonsuza dek gönle bar, kar olur mu be kardeş?

Üç, beş günlük hayatta, huri olsa ne fayda,
Vermez kalbe mutluluk, değil ise hoş huyda!

Örnek(!) yeni aşklara; sarmaşığın sevdası(!)
Şimdi gayet popüler(!) sırnaşın sevgisi(!)
Sarmaşıkça(!) severse; çok tutarlar(!) o, nası(!)
Yönlendirir o, yöne; çok aşığı kör hissi.

Aşk, ışk demek lügatte; sarılmaktır meali!

Elestüde sözüm var, adam olmak hedefim!
Ermek için o sırra, tüm himmetim gayretim.
Suret değil sireten, o makama talibim,
Kazanırsam sınavı; inci dolu sedefim.

Nerde varsa haksızlık karşıyım her zulüm’e,

Haktan gelen belaya, kul sabırla dayanır,
Her tevekkül ehline lazım elbet üç sabır!
Halık insi indinde, sabrı ile kul tanır,
Eyyub misal muteber, sınavına her sabir.

Sabır kulun silahı, kuşanmalı mutlaka

Madem nakittir vakit;
Onu boşa harcama!
Varsa Rabbinle akit;
Yapma yanlış harcama!

Cihat ŞAHİN

Utanmayı ne bilsin yoksa kulun imanı?
Zira:” Hayâ imandan” diyor, Hakkın resulü!
Kalpte mürşit değilse, yaratanın fermanı,
Bilmez nadan elbette, en edepli usulü!

Gerçek ilah bir tektir, ferman onun kur’an’ı!

Sanmasın kimse kendin, mülke malik ve sahip!
Allah(cc) tır mülke malik, odur gerçek musahip.

Mallar, mülkler emanet, insan memur ve çoban,
Mal sevgisi kalplerde, şifa bulmaz bir çıban!

Girdi kalbe bir şaki, dedi; ”Adım, aşk-ı yar! ”
Hoşlanmadı ruh ondan, dedi; ” bunun meşki nar”
Gelir, gelmez ateşi, yaktı, yıktı, kül etti!
Şu korsanın yerine, girse gönle keşki yar.

Sabredenler ulaşır, bil mutlaka zafere!

Gönderilmiş şu arza,
İnsan denen şu meçhul!
Vazifesi her tarzda;
Yaratana olmak kul.

Etse hakka intisap,