Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Düşmanların kebiri, mevzilenmiş sinede!
Dost kılıklı o hasım, içten yıkar kaleyi.
Ne söylese ne dese, aldanma sen yinede!
Hiç ummadık bir anda, sarar başa belayı!

Yüz verirsen ister o; iki değil dört yüzü!

Onca nimet içinde, yüzüyorsun adeta,
Şükür gerek nimete, de; birine bin şükür!
Küfran-ı nimet etsen; işlersin büyük hata,
Gafil olma o zaman, et daima sen şükür!

Tesadüfî zannetme, bunca ikram, ihsanı!

Madem dedi Hak; “oku! ”;
Demedi ya; “şek oku! ”.
Adamlıksa niyetin;
Formülü ne bak oku!

Kabre kadar giden yar, yar olur mu be kardeş?
Sonsuza dek gönle bar, kar olur mu be kardeş?

Üç, beş günlük hayatta, huri olsa ne fayda,
Vermez kalbe mutluluk, değil ise hoş huyda!

Örnek(!) yeni aşklara; sarmaşığın sevdası(!)
Şimdi gayet popüler(!) sırnaşın sevgisi(!)
Sarmaşıkça(!) severse; çok tutarlar(!) o, nası(!)
Yönlendirir o, yöne; çok aşığı kör hissi.

Aşk, ışk demek lügatte; sarılmaktır meali!

Elestüde sözüm var, adam olmak hedefim!
Ermek için o sırra, tüm himmetim gayretim.
Suret değil sireten, o makama talibim,
Kazanırsam sınavı; inci dolu sedefim.

Nerde varsa haksızlık karşıyım her zulüm’e,

Rabbimizi tanıtan muarrifler pek çoktur,
En meşhuru üç tane; Âlem, Kitap ve Resul.
Bunlara danışmadan, kim derse ki; ”O yoktur”
Başına gelen şeyden, kesinkes kendi mesul!

Konuşan delil olan, son nebiyi bir dinle!

Ebed yollarında bir nadan,
Üç şey almış, azık diye heybeye.
Veballeri zavallıya pis şeytan,
Azık diye taşıttırır haybeye!

Hakka, batıl diyenlerin gafı bu,

Şevki çok bir milletiz, tezatları tatbikte,
Vardır bizden bir imza, garip olan her ilkte!

Elzemleri terk eder, Fuzuli’yi yaparız,
Hidayeti bırakıp,dalalete saparız!

Büyümez mi bebekler, hep öylemi kalırlar?
Şayet öyle olsaydı, ne olurdu halimiz?
Şu hayatın tadını, yoksa nasıl alırlar?
Sakallı bebekler le malumdu melalimiz!

Çocuk saftır temizdir, rehber onu bozmazsa,