Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Düşmanların kebiri, mevzilenmiş sinede!
Dost kılıklı o hasım, içten yıkar kaleyi.
Ne söylese ne dese, aldanma sen yinede!
Hiç ummadık bir anda, sarar başa belayı!

Yüz verirsen ister o; iki değil dört yüzü!

Şevki çok bir milletiz, tezatları tatbikte,
Vardır bizden bir imza, garip olan her ilkte!

Elzemleri terk eder, Fuzuli’yi yaparız,
Hidayeti bırakıp,dalalete saparız!

Büyümez mi bebekler, hep öylemi kalırlar?
Şayet öyle olsaydı, ne olurdu halimiz?
Şu hayatın tadını, yoksa nasıl alırlar?
Sakallı bebekler le malumdu melalimiz!

Çocuk saftır temizdir, rehber onu bozmazsa,

Biz mi çağı atladık, çağ mı bizi atladı?
Edebi at mantığı, tüm ülkemi kapladı!
Çağdaşlık mı diyorlar, bu melun’un adına?
Asrın bütün pisliği, ellerinde patladı!

Eşya mirat esmaya, eder arif kıraat,
Arifliği isteyen, etsin ilme müraat!
Hoşa giden her cazip, bir esmanın cilvesi,
Bu manay-ı harfidir, geri kalan füruat!

Avam sever aynayı, memba sanır zılleri,

Elestüde sözüm var, adam olmak hedefim!
Ermek için o sırra, tüm himmetim gayretim.
Suret değil sireten, o makama talibim,
Kazanırsam sınavı; inci dolu sedefim.

Nerde varsa haksızlık karşıyım her zulüm’e,

Onca nimet içinde, yüzüyorsun adeta,
Şükür gerek nimete, de; birine bin şükür!
Küfran-ı nimet etsen; işlersin büyük hata,
Gafil olma o zaman, et daima sen şükür!

Tesadüfî zannetme, bunca ikram, ihsanı!

Madem dedi Hak; “oku! ”;
Demedi ya; “şek oku! ”.
Adamlıksa niyetin;
Formülü ne bak oku!

Rabbimizi tanıtan muarrifler pek çoktur,
En meşhuru üç tane; Âlem, Kitap ve Resul.
Bunlara danışmadan, kim derse ki; ”O yoktur”
Başına gelen şeyden, kesinkes kendi mesul!

Konuşan delil olan, son nebiyi bir dinle!

Ebed yollarında bir nadan,
Üç şey almış, azık diye heybeye.
Veballeri zavallıya pis şeytan,
Azık diye taşıttırır haybeye!

Hakka, batıl diyenlerin gafı bu,