Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mevsim-i hüzün imiş, sonbaharın bir adı
Veya hazan mevsimi, nam-ı diğer unvanı.
Dolar Eylül başında, sıcak yazın miadı
Ağustosun sonunda, hüzün sarar insanı.

İhtar eder beşere, her şey fani bikarar!

Ey dinine bigâne!
Hicri yıldan ne haber?
Ey uslanmaz divane!
Değil halin muteber!

Ey şuursuz mukallit!

Hayy’dan gelen gider hu’ya,
Hayat veren zaten o ya!
Yaşamadan doya doya,
Hayy’dan gelen hu’ya gider!

Odur bizi insan eden,

Dünya diken üstünde;
Kıyamete ramak var!
Fitne kaynar üstünde;
Helaket’e ramak var!

Kahir; zevk-ü sefada;

Niye girdin bu yola;
Var mı zorun aklından?
Gayen nedir, hayrola;
Razımıdır Hak bundan?

Kimdir seni aldatan;

Zaman Hakka uymazsa; sende uyma zamana!
Her devirde sadece; uy sünnete, kur’an’a!
Kesin hüsrandır sonun, bidatlere uyarsan,
İstiyorsan halas’ı; uy sen dine, imana!

Müslim uymaz zamana, zaman ona uymalı,

Yolcu yolunda gerek, madem birer yolcuyuz!
Gönül vermek durağa, gafletinden o kulun.
Başka tevil beyhude, gerçek ayan biz buyuz!
Göz kapamak sefere, cehlindendir akılın.

Sanma kara topraktır, gideceğin son durak!

İşte yine poydurdun!
Nedir derdin be oğlum?
Sen bu kadar toy muydun?
Beni gerdin be oğlum!

Bu kaçıncı firarın?

Sanma kalır yanına, kar olarak mezalim;
Allah sevmez zulüm’ü, cezasını tez verir!
Sen bu işten muaf mı, kalacaksın be zalim?
Her yaptığın haksızlık, şu infaza hız verir!

Yakışır mı şu haller, İnsan olan insana?
Yaptığınız fiiller, hem günahtır hem ayıp!
Kaç kereler söylendi, şu söz size ve sana!
Dönün artık yanlıştan, ayıp, oluyor ayıp!
Bahşedilen tek fırsat; kayıp oluyor kayıp!