Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Eylül başı mutlaka, habercisidir güzün
”Selam” derken sonbahar, çöker sere bir hüzün.

Bir yıl daha fevt olup, defnolacak maziye!
Çoklar yasın tutarda, kimse yapmaz taziye.

Ey dinine bigâne!
Hicri yıldan ne haber?
Ey uslanmaz divane!
Değil halin muteber!

Ey şuursuz mukallit!

Dünya diken üstünde;
Kıyamete ramak var!
Fitne kaynar üstünde;
Helaket’e ramak var!

Kahir; zevk-ü sefada;

Hayy’dan gelen gider hu’ya,
Hayat veren zaten o ya!
Yaşamadan doya doya,
Hayy’dan gelen hu’ya gider!

Odur bizi insan eden,

Mevsim-i hüzün imiş, sonbaharın bir adı
Veya hazan mevsimi, nam-ı diğer unvanı.
Dolar Eylül başında, sıcak yazın miadı
Ağustosun sonunda, hüzün sarar insanı.

İhtar eder beşere, her şey fani bikarar!

Sanma kalır yanına, kar olarak mezalim;
Allah sevmez zulüm’ü, cezasını tez verir!
Sen bu işten muaf mı, kalacaksın be zalim?
Her yaptığın haksızlık, şu infaza hız verir!

Yakışır mı şu haller, İnsan olan insana?
Yaptığınız fiiller, hem günahtır hem ayıp!
Kaç kereler söylendi, şu söz size ve sana!
Dönün artık yanlıştan, ayıp, oluyor ayıp!
Bahşedilen tek fırsat; kayıp oluyor kayıp!

Sen ki, aciz bir kulsun;
Ve de dinin; had dini!
Bu taşkınlık son olsun;
Aşma artık; haddini!

Diklenirsin de kime?

Dertlen halkın derdi ile
Deme asla; “neme lazım”!
“Namerdiyle, merdi ile”
De ki; ” her kul bana lazım”!

İstemezsen sen bir şeyi;

Bir elinde tebşir var, öbüründe var inzar!
Göreceksin sen şunu, atfedersen bir nazar!
Ben görmedim diyorsan, dikkatini tahşid et!
Bak kitaba sünnete, her birinde ne yazar?

Sırf müjde mi veriyor, tehdit yok mu dilinde?