Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Feleğin mülkü yok çalarsın neyi?
Mevla’dır âlemin sahibi, beyi!
Onadır evrende herkesin say’i!
Günleri lütfeden; Allah’tır kardeş!

O, günler bir fırsat bil kıymetini!

Ha gayret Müslüman, berat ufukta!
Finale ramak var, kesme umudu!
Müjdeler çok büyük, Rabb-i şefikte!
Reyyan’la müjdeler, Allah Hamid’i.

Bir yılda sadece bir aydır sınav!

Her ne yapsam susarsın,
Dost mu sun, düşman mı sın?
Bir lal gibi yaşarsın!
Dost mu sun, düşman mısın?

Söylemezsin hatamı!

Adam olmak var iken,
Şu fukara neylemiş?
Birinci şık kar iken,
Nadanlığı yeğlemiş(!)

Günü kurtarmak için,

Güzel görmek bir nimet, lütfedilmez herkese
Mümkün olmaz bu fiil, kem dolarsa merkeze.

Güzelliği bilmeyen, onu nasıl fikreder?
Betle dolu kafanın, dili nahoş zikreder.

Eylül başı mutlaka, habercisidir güzün
”Selam” derken sonbahar, çöker sere bir hüzün.

Bir yıl daha fevt olup, defnolacak maziye!
Çoklar yasın tutarda, kimse yapmaz taziye.

Mevsim-i hüzün imiş, sonbaharın bir adı
Veya hazan mevsimi, nam-ı diğer unvanı.
Dolar Eylül başında, sıcak yazın miadı
Ağustosun sonunda, hüzün sarar insanı.

İhtar eder beşere, her şey fani bikarar!

Ey dinine bigâne!
Hicri yıldan ne haber?
Ey uslanmaz divane!
Değil halin muteber!

Ey şuursuz mukallit!

Hayy’dan gelen gider hu’ya,
Hayat veren zaten o ya!
Yaşamadan doya doya,
Hayy’dan gelen hu’ya gider!

Odur bizi insan eden,

Dünya diken üstünde;
Kıyamete ramak var!
Fitne kaynar üstünde;
Helaket’e ramak var!

Kahir; zevk-ü sefada;