Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Namaz yoksa içinde, hayır yoktur o dinde!
Çünkü mevla emretmiş, onu hak din içinde.
Kulluk esas İslam da, kullukta elzem secde,
Hakka secde etmeyen, yapar başka biçimde!

Hayırlıdır bir mümin, sacid ise Rabbine!

Yaban düştüm âleme, halklar bana zıt gelir,
Onlar beni dinlemez, ben onları anlamam.
Ya sabırlar yetersiz ya idrakler kıt gelir,
Yarım kalır her sondaj, müspet sonla tamlamam!

Uymaz kitap, sünnete, taptıkları dinleri!

Moda olmuş delirmek, bir çıldırmak(!) gidiyor,
Kimse bundan gocunmaz, maal iftihar afişler!
Büyük, küçük her kesim, delirmeye gidiyor,
İstenmiyor akiller, kim görürse fişliyor!

Akl-ı selim ne demek, pek bilene rastlanmaz,

Muhtemelken taş olmak, İnsan yapmış yaradan!
Cenin kalmak mümkünken, Kim çıkarmış aradan?
Böyle girift fiiller, hiç olur mu failsiz?
Sakın sanma şu işi, gayet basit, sıradan

Nasıl olmuş kusursuz, söyle bana her bir şey?

“Kul ol! ” diyor yaratan, karşı çıkar şu hevam!
Hevayla, heves ile savaşım çetin benim.
Önce nefsin ıslahı, gündemdeki tek davam!
Bu yolda olmak gerek, imanım metin benim.

Nefisler serkeş iken, başka şey gaye olmaz!

Büyük nimet şu akıl
Düşünmeyi bilene
Olmak için bir akil
Yönel makul olana!

Kim eylerse tefekkür;

Yolcu idi gemide, tüm insanlık beraber,
Bir gün geldi alt kattan, üst katlara bir haber!

Diyorlardı; ” su için çıkıyorduk ya üste”
Rahatsızlık husule, geldi sandık biz üstte.

Utanmayı ne bilsin yoksa kulun imanı?
Zira:” Hayâ imandan” diyor, Hakkın resulü!
Kalpte mürşit değilse, yaratanın fermanı,
Bilmez nadan elbette, en edepli usulü!

Gerçek ilah bir tektir, ferman onun kur’an’ı!

Sanmasın kimse kendin, mülke malik ve sahip!
Allah(cc) tır mülke malik, odur gerçek musahip.

Mallar, mülkler emanet, insan memur ve çoban,
Mal sevgisi kalplerde, şifa bulmaz bir çıban!

Girdi kalbe bir şaki, dedi; ”Adım, aşk-ı yar! ”
Hoşlanmadı ruh ondan, dedi; ” bunun meşki nar”
Gelir, gelmez ateşi, yaktı, yıktı, kül etti!
Şu korsanın yerine, girse gönle keşki yar.

Sabredenler ulaşır, bil mutlaka zafere!