Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Moda olmuş delirmek, bir çıldırmak(!) gidiyor,
Kimse bundan gocunmaz, maal iftihar afişler!
Büyük, küçük her kesim, delirmeye gidiyor,
İstenmiyor akiller, kim görürse fişliyor!

Akl-ı selim ne demek, pek bilene rastlanmaz,

“Kul ol! ” diyor yaratan, karşı çıkar şu hevam!
Hevayla, heves ile savaşım çetin benim.
Önce nefsin ıslahı, gündemdeki tek davam!
Bu yolda olmak gerek, imanım metin benim.

Nefisler serkeş iken, başka şey gaye olmaz!

Muhtemelken taş olmak, İnsan yapmış yaradan!
Cenin kalmak mümkünken, Kim çıkarmış aradan?
Böyle girift fiiller, hiç olur mu failsiz?
Sakın sanma şu işi, gayet basit, sıradan

Nasıl olmuş kusursuz, söyle bana her bir şey?

Utanmayı ne bilsin yoksa kulun imanı?
Zira:” Hayâ imandan” diyor, Hakkın resulü!
Kalpte mürşit değilse, yaratanın fermanı,
Bilmez nadan elbette, en edepli usulü!

Gerçek ilah bir tektir, ferman onun kur’an’ı!

Sanmasın kimse kendin, mülke malik ve sahip!
Allah(cc) tır mülke malik, odur gerçek musahip.

Mallar, mülkler emanet, insan memur ve çoban,
Mal sevgisi kalplerde, şifa bulmaz bir çıban!

Girdi kalbe bir şaki, dedi; ”Adım, aşk-ı yar! ”
Hoşlanmadı ruh ondan, dedi; ” bunun meşki nar”
Gelir, gelmez ateşi, yaktı, yıktı, kül etti!
Şu korsanın yerine, girse gönle keşki yar.

Sabredenler ulaşır, bil mutlaka zafere!

Gönderilmiş şu arza,
İnsan denen şu meçhul!
Vazifesi her tarzda;
Yaratana olmak kul.

Etse hakka intisap,

Söyle bana dostunu, söyleyeyim dinini!
Sakın ola dost tutma, hinoğlunun hinini!

Kim kimleri severse; olur o,da onlardan!
Mü’min’leri muhip ol, kurtul su-i zanlardan!

Ey gafletin esiri!
Namaz efdal uykudan.
Hani dinin tesiri?
Yok, mu ona, hüsn-ü zan?

Amel gerek imana!

Namaz yoksa içinde, hayır yoktur o dinde!
Çünkü mevla emretmiş, onu hak din içinde.
Kulluk esas İslam da, kullukta elzem secde,
Hakka secde etmeyen, yapar başka biçimde!

Hayırlıdır bir mümin, sacid ise Rabbine!