Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Karanlığı kim sever; kalbi karadan gayrı?
Ehl-i dalal ve tuğyan; kalamaz ondan ayrı.

Tağutların kulları, çok severler muzlimi!
Gayeleri boğmaktır, ortamında mazlumu.

Zevk nerende, senin tütün?
Birçok insan, içer seni!
Zehir dolu için bütün,
Çok şaşırtır, bu hal beni!

Binler çeşit ağu sende,

Hangi yöne yürüsen,
Sonu çıkar kabir’e!
Sırf hak yola yürü sen!
Cennet Hakta sabir’e.

Dönme asla batıya!

Ömrüm bitti bitecek, hiç bitmiyor şu yollar
Ben ararım hak yolu, önümde çoktur yollar.
Dolaştım yarım asır, geçti ömrüm tetkikle,
Bunca yollar içinde, ehak olan tek yol var!

Şanlı nebi uyarır; ”dikkat edin bidat’e”

Yolculuk var ebede, yollar; ince, uzun, dar!
Güzergâhta bin tuzak ve binlerce kuyular.
Kimi sulu kimi kör, kimi hami Yusuf’a,
Birçoğunun içecek, acı tatlı suyu var.

Kimisinin dibine, efsunları saklarlar,

Adı bizden olan, bir yobaz gördüm,
“Elestü” bezmine, hasımlık yapar.
Neyin nesidir, arayıp sordum,
Çimene yatmışta, iblise tapar.

Adının manasın, bimez bu softa,

Bu kaçıncı mayıstır, bu kaçıncı ilkbahar?
Yaşanan mevsim hala, gelir bana sonbahar!
Hani fecr-i sadık’ım, nerde nurlu şu Nehar?

Zor geliyor bu hali, kabul etmek ve hazım!
Bize yeni bir fatih, yeni bir fetih lazım!

Bulunur her devirde, mutlaka zalim!
Gayesi mazlumu, ezmektir elbet.
Faş eder zalimin, zulmünü âlim!
Zulümler payidar, olmaz ilelebet!

Sanıyor zalim; ”benim hükümdar”

Her üslubu denedim,
Yanlış şeyler demedim.
Bu tavır ne Mehmed’im?
İsyan ettin çağrıma;
Bıçak soktun bağrıma!

Madem şu din nasihat, hayırhahlık bizlere;
Kıstas yapıp koymalı; hayra müştak özlere!

Elbet güzel taşımak; nasihati sözlere;
Elzem önce yaşamak, hiç bölmeden cüzlere!