Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Had bilmeyen cahiller, sınır koymaz sevgiye!
Hangi akil(!) söylemiş, sınırsız sevin diye?

Her sahada sınır var, gafil onu göremez!
Haddi aşan nadanlar; hoş semere deremez.

Yazın sonu hep güzdür, arkasından gelir kış,
Budur takdir mevladan, böyle kanun ve akış?

Gençlik yazı bitmede, gelen hazan mevsimi!
Getirecek başa o, en hüzünlü bir demi.

Hikmet senin yitiğin, ara tara bul onu!
Yok, lezzeti hayatın, hakikatsiz manasız!
Beş paraya alınmaz, laf-ı güzafın tonu,
Varsa hikmet bir yerde, sahip çıkın ona siz!

On sekiz bin âleme, serpmiş onu bil hakim!

Âlemler sonsuzdur, akla hayale
Feza bir girdap, muamma şu yer
Fikir şaşınca, bu acip hale
Dilde tek cümle”Allahü ekber”

Kaç asır göğü, taradı insan

Hızlı akar bir çaydan tükettiğin şu ömür
Bu ömürü verenin acep nasıl şartı var
Vücuduna iyi bak ne çeliktir ne demir
O etten ve kemikten üstte deri örtü var.

Bir kez geldin hayata oyalanma boş işle

Bazıları parsellemiş(!) bu ayı,
Ediyorlar muharremi istismar!
Otuzda bir, o çorbanın bil payı,
Geri kalan yirmi dokuz daha var!

Her nebinin hissesi var bu aydan,

Örnek bize, şu ihtiyar,
Bu ihtiyar, çok bahtiyar!
Servet bilmiş gençliğini,
Tamamını, eylemiş kar!

Dost edinmiş o rabbini,

Siyasinin menfisi, istismara başladı!
Anarşiyi hortlatıp, teenniyi boşladı.
Şehitlerin başında, attı çirkin slogan!
Alkış tuttu diktaya, hükümeti dışladı!

Sanır millet bilmiyor, güdülüyor kimlerce!

Yanlış mana verilen; binler tabir kavram var!
Avam onda takılır; ters yüz eder manayı!
Münkirlerin elinde; bir silahtır kavramlar!
Onunla dinamitler; koskocaman binayı!

Sırf perdedir sebepler; kudretine saninin,

Selama durur, sana melekler,
Beşersin lakin değilsin zi şer.
Halk oldu nurundan, şu semavat ve yer
Seninle öğrendi, rabbini beşer.

Her şey mahlûktur, haktan maada,