Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Yine bir gece sona eriyor
Ne sen geldin, nede haberin
Tükendi ümidim, yeis deriyor
Minderin boş hala, duruyor yerin

Umsam da diyemem, gel bana yârim

Madımağı yaktılar, feryat etti Baş bağlar!
Yandı bitti o karye; gör derdine kim ağlar?
Tezgâhladı bu işi; fitne için derinler!
Şahit buna yaradan; şahit dağlar ve bağlar!

Kim vurduysa EMEÇ’İ, oydu vuran BİTLİS’İ!

Yatma tembel ve atıl!
Araştır her gediği!
Neymiş öğren; hak, batıl!
Bu; Rabbinin dediği.

İsraf etme ömrünü!

Gına geldi kandan, kinden,
Muhabbetle geliyoruz!
İrfan alıp son hak dinden,
Merhametle geliyoruz!

Mevlamızdan destur alıp,

Değerler tersyüz oldu; diyorlar; ”çağ atladık”(!)
Yeryüzü bidat doldu; adına derler moda!
Hüdadan ırak kalıp; günahı çok katladık!
Bizleri ikaz için; afatlar verdi Hüda!

Gaflarımız çoğaldı; oldu dev bir gaf dağı!

Madem şu din nasihat, hayırhahlık bizlere;
Kıstas yapıp koymalı; hayra müştak özlere!

Elbet güzel taşımak; nasihati sözlere;
Elzem önce yaşamak, hiç bölmeden cüzlere!

Olmalıdır her fiil; itidal-ı dem ile
Olur bir kul mutedil; şu ikiyi cem ile!
Tahsil eyle ilimi, Hilmi iste mevladan!
Başla işe ibtida; alçak nefse gem ile!

Tefrit edip ham kalma, ver hakkını hayırın!

Etmiş arzı ihata, taun misal bir halet!
Güya adı çağdaşlık(!) hakikatte cehalet!
Kahir ekser bilmiyor, nimetlerin kadrini,
Nankörlük bunun adı, neticesi; sefalet!

Tefekkürü bilmeyen, bilir mi teşekkürü!

Başka paye gerekmez, kâfi Hakka kul olmak!
En kötüsü kulluğun, kullara olan kulluk!
En büyük bahtiyarlık; Hak rızaya yol bulmak,
Başka rıza aramak; o rahmetten mahrumluk!

Kim kul olsa paraya; dönüşür maskaraya!

Asil olmaz ins soyla;
Adam olmaz bos boyla!
Değer bulur hoş huyla!
Ne Türkçüyüm ne Kürtçü;
Menfur bence her ırkçı!