Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Hayat suyla başladı, yani; odur vesile;
Alem denen kainat, ondan geldi husule.

İnsanoğlu bir sudan; hem de necis türünden;
Anmaz fazla adını, hayâsından, arından!

Şaşırdık ya rabbi, uyandır bizi.
Azap etmeden, doğruyu göster
Gani et rahmetten, sen hissemizi,
Hissimiz şaşsa’ da, kalp seni ister.

Kimimiz dalalı, yol sanıp gitti.

Uyuyanlar uyansın, sevkiyat var dünyadan!
Gafil kullar inansın, vazgeçsinler hülyadan!
Her gün milyon faniyi, terhis eder Azrail,
Ecel gelip çatmadan, geçin pembe rüyadan!

Tul-u emel sığmıyor, şu kısacık hayata!

Gına geldi nefretten, dünya yaka silkiyor!
Tiryak olmaz hiç betten, kin kulubu yakıyor.
”muhabbete muhabbet”,kaynağıdır huzurun,
Mevlayı kerim bizden, hüsn-ü tavır bekliyor.

Muhabbet-i meşrua, makbul hakkın indinde!

Aşırılık demişler,”ifrat” şeye atalar!
Tefrit denir zıddına; ”kifayetsiz” demektir.
Bu aşırı uçlarda; çokça olur hatalar!
Saadet-i hayatı; vasat tarzda bilmektir!

Her sahada geçerli; bu kıstas-ı selase!

Geldim, gördüm, yaşadım
Aldım, sattım, boşadım
Ve dünyayı boşladım

Gidiyorum ben gülüm!
Terhis edince ölüm.

Hep yüksekten atana;
Binler kere yuh olsun!
Söze yalan katana;
Milyar kere yuh olsun!

Hakka karşı durana

Melek değil şu beşer,
Her insanda var nefis!
O sebeple çok şaşar,
Eksere zarar nefis!

Beşer için bir hasım,

Hidayette hayat var, iste onu Huda’dan!
Dalalet bela demek, uzak dur ol beladan!

Büyük lütuf hidayet, lütfedense; ol Hadi,
O lütf’u talep için, niyaz edelim hadi!

Yok, istikrar şu hayatta,
Sürpriz dolu, her kare’si!
O imtihan hakikat’te!
Çok olay var, kalp yare’si!

Ayrı tuzak, her merhale!