Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İnsan denen şu varlık; bir muamma yumağı!
Ehl-i tetkik ve tahkik; daim ucunu arar!
Kaç asırdır yoruyor; aklı, fikri, dimağı!
Varamamış sonuca; her bilene bir sorar!

Öyle girift varlık ki; aciz kalır uzmanlar!

Nefsim için yaşıyorsam, ıslah etsin rabbim beni,
Yaşıyorsam millet için, mevlam olsun benden razı!
Kim nefsini ıslah etmez, nazarımda gafil Den’i!
Dostlar için yaşayanlar, cennet yapar bil şu arz’ı!

Attık havz’a tüm egoyu, kalsın orda ömür boyu!

Âlem adam derler ya, biz bir âlem milletiz,
İlimleri reddeder, filmlere koşarız!
Salim akla zararız, mantıklara illetiz,
Biri dese; ”ha babam”,ifratane coşarız!

Hak getire kıstası(!) duygusala biteriz!

Beşer düşmüş açmaza, meyil vardır cinnete,
Her cihete davet var, davetliler kararsız!
Davetçiler çağırır, çoğu sahte cennete,
Biz açalım mevzuyu, sonra verin karar siz.

Kimi diyor; ”gel bize, yaşa zevki sefayı”,

Nedir şartı dostluğun, sordum neyle nasıla!
Dedi; ”ona tercüman, binbir esmayı seçin”!
Kâinatta oku hep, hiç vermeden fasıla,
Her tarafta o varken, su-i edepten kaçın!

Dostluk yolu hem uzun, hemde kısa görünür!

Dünyada rahat yok, hiç sorma boşa!
Bu hayat imtihan, aranmaz rahat!
Aklını almayan, şuurla başa,
Hasrettir huzura, daima heyhat!

Rahatta huzur yok, o vicdan işi!

Dünya madem bir tarla;
Atıl durma ek onu!
Mahsul alıp tam karla;
Ambarına dök onu!

Ekmez isen onu sen;

Dönmem haklı yolumdan;
Dokuz köyden kovsalar!
Şekva etmem halimden;
Her gün, her an dövseler!

Bu ser feda, bu yola!

Her kusurun başıdır, fazla sevmek dünyayı!
Ne kadarsa kıymeti, o kadar yap kameti!
Tul-i ömür nahoştur, uzun tutma hülyayı!
Yap kalbine sen sultan, Vahid, Ehad, Samed’i!

Sanma dünya bir maşuk, o kimseye yar olmaz!

Kardeş; beni seversen, gıyabımda et dua!
Çünkü her tür belaya, olur daim set dua.
Teşvik etme dünyaya; dostluğunda ciddiysen!
Fena şeyi tavsiye; olur kula beddua!

Madem dünya fanidir ve de ömür çok kısa,