Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!

Sende mi gafil nefsim sende mi?
Gaflet ile geçirirsin sen dem’i?
Nasih gibi(!) ders verirken âlem’e;
Kendi gönlün, sırf Allah’a bende mi?

Sende mi cahil nefsim sende mi?

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Pis batıya uyup ta;
Etme medih batıl’ı!
Israr edip ayıp ta;
Olma sende batılı!

Biri uysa birine;

Nedir şartı dostluğun, sordum neyle nasıla!
Dedi; ”ona tercüman, binbir esmayı seçin”!
Kâinatta oku hep, hiç vermeden fasıla,
Her tarafta o varken, su-i edepten kaçın!

Dostluk yolu hem uzun, hemde kısa görünür!

Dünyada rahat yok, hiç sorma boşa!
Bu hayat imtihan, aranmaz rahat!
Aklını almayan, şuurla başa,
Hasrettir huzura, daima heyhat!

Rahatta huzur yok, o vicdan işi!

Dünya madem bir tarla;
Atıl durma ek onu!
Mahsul alıp tam karla;
Ambarına dök onu!

Ekmez isen onu sen;

Dönmem haklı yolumdan;
Dokuz köyden kovsalar!
Şekva etmem halimden;
Her gün, her an dövseler!

Bu ser feda, bu yola!

Biz tuhaf bir milletiz, bayılırız masala!
Masallarla uyuruz, hiç bakmayız asala,
“uyu uyu yat uyu”,ilkokulda ilk derstir.
Buna karşı çıkarsan, isyancısın yasal’a(!)

kos kocaman bir masal, evrimcilik zırvası!