Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mümin korkar Allah’tan, bu haşyete havf denir,
Havfullah’la yaşayan, Hak dilinde muttaki!
Bir kul Haktan korkmazsa, ondan her şey beklenir,
Halk dilinde onlara denir, asi ve şaki!

Ümit insin simidi, onsuz hayat bir zehir,

Yoldan çıkan her Fasık, yolları eder itham!
Bu gafa düşer daim, hevaya tapan hodkâm.
Böyle ebleh yaşayan, iflah olmaz katiyen,
Dünyada mutsuz olur, ukbada çeker çok gam!

Yollar sınav içindir, tümüne olmaz süluk!

Tercihini doğru yap;
Yok, bu işin şakası!
Korkutmasın handikap;
Gelsin hayrın arkası!

İstiyorsan tam barış;

İman büyük hakikat, onsuz yürek paslıdır,
Merdim diyen yiğitler, o yüreği taşımaz!
Dinden cüda her gönül, kederlidir, yaslıdır,
Yaslı kulun yüzünde, İslam nuru ışımaz!

Namaz dinin direği, olmaz evler direksiz!

Küpler dolmuş mangırla
Altın sanır cahiller
Diller dolmuş gırgırla
“hikmet”diyor, gafiller

Kimi küpte dolu kül

Bir dolaşsan site de, gayet mebzul şairler(!)
Tam fecaat arz eder, onda dokuz şiirler
Ne kıstas var ne mana, ne yazık ki ekser de
Yok, irfandan emare, rafa kalkmış(!) şuurlar.

Şairliğe soyunmuş(!) her aklına gelen kul

Çırılçıplak mahlûk varmı be kızım?
Her birisi; uygun libas giyinmiş.
Üryanlığın, oldu içte hep sızım!
Hayvan bile bak, kürkünü giyinmiş!

Güzelliğin, pazarlama yabana!

Ermek için felaha;
Ver Ampule bir daha!
Varsa iman Allah’a;
Ver Tayyibe bir daha!

Sardı yurdu hainler!

Telvis etti bir asrı, devrimlerin kirleri!
Halkları mutsuz kılıp, kaos’a mahkûm etti.
Olmadı insanlığın, bu rejimden karları,
Sonunda iflas edip, dünyadan çekip gitti!

Gark eyledi beşeri, gözyaşına ve gama,

İlham verse yaratan, şuur olur şair’e,
Peri verse ilhamı, zırvalar o şaire!

Hak meşrebi et tercih, yeğle meşru içmeyi,
Meylet kitap sünnete, al onlardan iç mey’i!