Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Pis batıya uyup ta;
Etme medih batıl’ı!
Israr edip ayıp ta;
Olma sende batılı!

Biri uysa birine;

Bir hicret’e mecburum, tıpkı bir nebi misali
Nefsim ‘hayır’ dese de, kalbim ister visali
Gına geldi dünyadan, sefer elzem fakire
Belki cumadan evvel, belki olur bu sali

Haydan geldim mademki, huya dönmem zaruri

Madem zarar, ziyandır, gevşek tükürük sakala;
Niye öyle kelamlar, şu dilinde çok hala?

Mü’min sözün hasını, bilmelidir pekâlâ!
Böyle vasıf ekserde, ne yazık ki yok hala.

Her müspete “evet” de, varsa sende bir hayır!
Hakka karşı tavırdır, hayırlıya her hayır.

Hayırlıya gam değil, hayırsızın hayır’ı
İnşaallah çıkarız, biz böylede bayır’ı.

Sanmayın şeyatin, yalnızca cinden,
Epeyce vardır, insan-ı hinden.
Şeytan-ı insi, diyorlar buna,
Sanırsın bu gurup, mamuldür kinden.

Kimi münkirdir, kimi münafık,

Bağdan çıkan o gezgin, bir çiftliğe uğradı.
Koyunlara bakarak, buldu yeni bir konu.
Onlardaki çok şeyi, düşünüp, umursadı.
Görelim nice bitmiş, bu ince tahlil sonu?

Dört ayaklı bir rahmet, sanki bize bu koyun!

Güzel olan ne varsa;
Rabbim onu “öv! ” dedi.
Bir şey hayra medarsa;
“Onu mutlak sev! ” dedi.

Çağırsalar fenaya;

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!