Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Ey şükür’e bigâne!
Nedir sebep figan’a?
Az mı vermiş ki sana?
Etmiyorsun hiç şükür!

Neler vermiş Rab sana!

Ey evhamlı gafil nefs, akıl veren kim sana?
Fikir değil verdiği, basbayağı kin sana!
Dermanları dert sanmak; daniskası cehil’in,
Yeryüzüne gelmesi, piyangodur insana!

Sınav yeri şu cihan, zannetme ki zevk yeri!

Şu hayatın bir anı, cihan değer vallahi!
Onu veren halık’a, adanmışsa o eğer.
Yoksa etmez beş para, yaşantılar billahi!
Niye versin değer Rab? Vermemişse kul değer!

Hayat değil lakita, yolda düşse de bulsan!

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Pis batıya uyup ta;
Etme medih batıl’ı!
Israr edip ayıp ta;
Olma sende batılı!

Biri uysa birine;

Her yerde bulunur, üç çeşit kafa
Bunları bilene; denilir arif.
Cahile üçü de, kılınmış hafa
Anlamaz etsen de, güzelce tarif.

Taş kafa denilir birine onun!

Varsa inkâr gerekçen?
Yoksa haber gerçekten?
Muzdaripsen sen şekten!
Bürhana gel bürhana!
Binler delil var sana!

Gelse başa bir bela;
Deme hemen sen; “hayır”!
Sabır düşer o, kula;
Varsa sonda bir hayır.

Şer olsada bidayet!

Zemm-i Mü’min cinayet, yapma onu sen kat’a!
Yeme onu öldürüp; o, yapsa da bin hata!
Gıyabında dua et, nasihat et yüzüne;
Islahına ceht edip; döndür tekrar hayata!

Bağdan çıkan o gezgin, bir çiftliğe uğradı.
Koyunlara bakarak, buldu yeni bir konu.
Onlardaki çok şeyi, düşünüp, umursadı.
Görelim nice bitmiş, bu ince tahlil sonu?

Dört ayaklı bir rahmet, sanki bize bu koyun!