Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Çok tuhaf âdemler, türemiş arzda,
Ne adap bilirler, ne bir kaide!
Yaşıyor hayvandan, edall bir tarzda,
Park eder daima, namüsait’e!

Ölçüsü kıstası, yalnızca hissi,

Şeytan telkinde, nefis baskıda,
Aklım çalışmıyor, sanki dumurda!
En ciddi mesail, çoktan askıda,
Kalp naçar kalmış, gedik var surda!

Cahiller âlemde, âlemse yasta,

Mutlak gelir başa o,Rab etmişse mukadder!
Haktan gelen belaya, olma fazla mükedder!
Sebepler birer perde, kullar ise vesile,
Su-i meyle binaen, fetva vermiş bil kader!

Hayır, ve şer Allah’tan, halk eden o her şeyi,

Bağdan çıkan o gezgin, bir çiftliğe uğradı.
Koyunlara bakarak, buldu yeni bir konu.
Onlardaki çok şeyi, düşünüp, umursadı.
Görelim nice bitmiş, bu ince tahlil sonu?

Dört ayaklı bir rahmet, sanki bize bu koyun!

Kral olmuş âleme(!) saltanatı bir anlık!
Saniyelik ömürde, nasıl olur sultanlık?
Ne mazi var ne ati, her ikisi de yok elde!
Gafillerin rüyası; bu tarzdaki sultanlık(!)

Sanman hayat çok uzun, tam tersine pek kısa!

Güzel olan ne varsa;
Rabbim onu “öv! ” dedi.
Bir şey hayra medarsa;
“Onu mutlak sev! ” dedi.

Çağırsalar fenaya;

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!

Sende mi gafil nefsim sende mi?
Gaflet ile geçirirsin sen dem’i?
Nasih gibi(!) ders verirken âlem’e;
Kendi gönlün, sırf Allah’a bende mi?

Sende mi cahil nefsim sende mi?

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!