Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Güzel olan ne varsa;
Rabbim onu “öv! ” dedi.
Bir şey hayra medarsa;
“Onu mutlak sev! ” dedi.

Çağırsalar fenaya;

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!

Sende mi gafil nefsim sende mi?
Gaflet ile geçirirsin sen dem’i?
Nasih gibi(!) ders verirken âlem’e;
Kendi gönlün, sırf Allah’a bende mi?

Sende mi cahil nefsim sende mi?

Bir hicret’e mecburum, tıpkı bir nebi misali
Nefsim ‘hayır’ dese de, kalbim ister visali
Gına geldi dünyadan, sefer elzem fakire
Belki cumadan evvel, belki olur bu sali

Haydan geldim mademki, huya dönmem zaruri

Her müspete “evet” de, varsa sende bir hayır!
Hakka karşı tavırdır, hayırlıya her hayır.

Hayırlıya gam değil, hayırsızın hayır’ı
İnşaallah çıkarız, biz böylede bayır’ı.

Sanmayın şeyatin, yalnızca cinden,
Epeyce vardır, insan-ı hinden.
Şeytan-ı insi, diyorlar buna,
Sanırsın bu gurup, mamuldür kinden.

Kimi münkirdir, kimi münafık,

Madem zarar, ziyandır, gevşek tükürük sakala;
Niye öyle kelamlar, şu dilinde çok hala?

Mü’min sözün hasını, bilmelidir pekâlâ!
Böyle vasıf ekserde, ne yazık ki yok hala.

Çoklar diyor; benim başım sevdalı
Kaal’e alman, kim diyorsa; ”sev dalı”!

Ne anlar ki; sevmelerden ağaç, dal?
Seveceksen, Münim’i sev be edal!

Dar diyormuş(!) son hak dine, dar kafalı cüce, yobaz!
Laf atarmış dindarlara, şiir (!) yazan bir hokkabaz!
Bu herzeye kızmaz dindar, gülüp geçer istihzayla,
Zira kervan hiç durmuyor, it ürse de avaz, avaz.

Darlık onun kalbinde ki; Hak deyince kindarlaşır!