Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Örnek bize, şu ihtiyar,
Bu ihtiyar, çok bahtiyar!
Servet bilmiş gençliğini,
Tamamını, eylemiş kar!

Dost edinmiş o rabbini,

Madem şu din nasihat, hayırhahlık bizlere;
Kıstas yapıp koymalı; hayra müştak özlere!

Elbet güzel taşımak; nasihati sözlere;
Elzem önce yaşamak, hiç bölmeden cüzlere!

Yatma tembel ve atıl!
Araştır her gediği!
Neymiş öğren; hak, batıl!
Bu; Rabbinin dediği.

İsraf etme ömrünü!

Değerler tersyüz oldu; diyorlar; ”çağ atladık”(!)
Yeryüzü bidat doldu; adına derler moda!
Hüdadan ırak kalıp; günahı çok katladık!
Bizleri ikaz için; afatlar verdi Hüda!

Gaflarımız çoğaldı; oldu dev bir gaf dağı!

Olmalıdır her fiil; itidal-ı dem ile
Olur bir kul mutedil; şu ikiyi cem ile!
Tahsil eyle ilimi, Hilmi iste mevladan!
Başla işe ibtida; alçak nefse gem ile!

Tefrit edip ham kalma, ver hakkını hayırın!

Gına geldi kandan, kinden,
Muhabbetle geliyoruz!
İrfan alıp son hak dinden,
Merhametle geliyoruz!

Mevlamızdan destur alıp,

Etmiş arzı ihata, taun misal bir halet!
Güya adı çağdaşlık(!) hakikatte cehalet!
Kahir ekser bilmiyor, nimetlerin kadrini,
Nankörlük bunun adı, neticesi; sefalet!

Tefekkürü bilmeyen, bilir mi teşekkürü!

Başka paye gerekmez, kâfi Hakka kul olmak!
En kötüsü kulluğun, kullara olan kulluk!
En büyük bahtiyarlık; Hak rızaya yol bulmak,
Başka rıza aramak; o rahmetten mahrumluk!

Kim kul olsa paraya; dönüşür maskaraya!

“Resul ancak sizin gibi bir beşer! ”
Sudur eder her beşerden hayır şer.
Şayet Allah vermeseydi ismeti,
Nefse uyup işler idi oda şer.

Melek değil o yalnızca bir insan!

la yühsadır adedi,tadat ile tükenmez,
Bunca bahir bürhana,”yoktur farz et “denilmez.
“La mevcuda illa hu”,ya sekirdir ya sehiv,
Şahsa mahsus felsefe,”cihan şümul” denilmez.

Kimi ayan görünür, kimi mestur mevcudun,