Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Bir haşiye bir şerhe, hamil dilde her ama
Olmamışsa mutmain, herkes söyler bir ama

İman, İslam ve Kur’an, tüm beşere nur ama
İnkâr eder o, nur’u, pek çok kalbi, kör, ama

Dünya tektir demeyin fert sayısı dünya var!
Kimininki bir âlem, kiminki si epey dar.
Kimi sığmaz evrene, yönelir ötelere,
İnanır ki şu cihan, değil kula ber karar!

Kimi peri doldurmuş, sırf hayal dünyasına,

İhtiyacım çok duaya;
Bana dua eder misin?
El açınca o Mevla’ya;
Af etmesin söyler misin?

Bilhassa da gecelerde;

Bir aptal gördüm, abdal geçinir,
Cehline şaştım, tükürüp geçtim.
Arifmiş güya, düşte uçunur,
“Euzü…”çekerek, üfürüp geçtim.

“Periden gelirmiş, onun ilhamı”,

Bir hicret’e mecburum, tıpkı bir nebi misali
Nefsim ‘hayır’ dese de, kalbim ister visali
Gına geldi dünyadan, sefer elzem fakire
Belki cumadan evvel, belki olur bu sali

Haydan geldim mademki, huya dönmem zaruri

Her müspete “evet” de, varsa sende bir hayır!
Hakka karşı tavırdır, hayırlıya her hayır.

Hayırlıya gam değil, hayırsızın hayır’ı
İnşaallah çıkarız, biz böylede bayır’ı.

Sanmayın şeyatin, yalnızca cinden,
Epeyce vardır, insan-ı hinden.
Şeytan-ı insi, diyorlar buna,
Sanırsın bu gurup, mamuldür kinden.

Kimi münkirdir, kimi münafık,

Madem zarar, ziyandır, gevşek tükürük sakala;
Niye öyle kelamlar, şu dilinde çok hala?

Mü’min sözün hasını, bilmelidir pekâlâ!
Böyle vasıf ekserde, ne yazık ki yok hala.

Çoklar diyor; benim başım sevdalı
Kaal’e alman, kim diyorsa; ”sev dalı”!

Ne anlar ki; sevmelerden ağaç, dal?
Seveceksen, Münim’i sev be edal!

Dar diyormuş(!) son hak dine, dar kafalı cüce, yobaz!
Laf atarmış dindarlara, şiir (!) yazan bir hokkabaz!
Bu herzeye kızmaz dindar, gülüp geçer istihzayla,
Zira kervan hiç durmuyor, it ürse de avaz, avaz.

Darlık onun kalbinde ki; Hak deyince kindarlaşır!