Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İhsanın o kadar fazla ki bana;
Şükrünü edadan acizim Rabbim!
Öyle gani ki; lütfun insana;
Açıkça diyorsun; 'ben yekta Rab’im! '

Bil acele şeytandan ve teenni Allah’tan;
Teenniye uymayan; bahsetmesin felahtan!
Sırf hayırda ivmeyi, salık verir son Nebi;
O öndere uymaktır, tek temennim İlahtan!

Cihat ŞAHİN

Gerçek insan daima, eder hayrı temenni,
Hayrı çok net bilmeyen, etmelidir teenni!

İyi, güzel ve hoşta, yanıltmasın hissiyat!
Vicdan olsun son kıstas, bu mevzuda hissi at!

Şerefmi kamburmu, bu yükler bize?
Zerrenin üstünde, cebel-i cudi!
En ağır bir yükü, yüklemiş bize
Atiyye çok âli, matiyye adi.

İmtina etti, almaya cibal,

Karanlığı kim sever; kalbi karadan gayrı?
Ehl-i dalal ve tuğyan; kalamaz ondan ayrı.

Tağutların kulları, çok severler muzlimi!
Gayeleri boğmaktır, ortamında mazlumu.

Yolculuk var ebede, yollar; ince, uzun, dar!
Güzergâhta bin tuzak ve binlerce kuyular.
Kimi sulu kimi kör, kimi hami Yusuf’a,
Birçoğunun içecek, acı tatlı suyu var.

Kimisinin dibine, efsunları saklarlar,

Ömrüm bitti bitecek, hiç bitmiyor şu yollar
Ben ararım hak yolu, önümde çoktur yollar.
Dolaştım yarım asır, geçti ömrüm tetkikle,
Bunca yollar içinde, ehak olan tek yol var!

Şanlı nebi uyarır; ”dikkat edin bidat’e”

Zevk nerende, senin tütün?
Birçok insan, içer seni!
Zehir dolu için bütün,
Çok şaşırtır, bu hal beni!

Binler çeşit ağu sende,

Bulunur her devirde, mutlaka zalim!
Gayesi mazlumu, ezmektir elbet.
Faş eder zalimin, zulmünü âlim!
Zulümler payidar, olmaz ilelebet!

Sanıyor zalim; ”benim hükümdar”

Hangi yöne yürüsen,
Sonu çıkar kabir’e!
Sırf hak yola yürü sen!
Cennet Hakta sabir’e.

Dönme asla batıya!