Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dinlemiyor şu millet, bin nasihat etsek de!
Suçlu kimdir dersiniz, halklar mıdır, biz miyiz?
Anlamıyor bu ümmet, din nasihat desek de!
Yoksa onlar ekser de; biz etkisiz cüz müyüz?

Hiç durmadan anlatır, onca vaiz ve hoca;

Bizim garip seyyaha, dünkü mürşit koyundu!
Hal diliyle tam dersi, verdi koyun seyyaha.
Keşfettiği şeylerle, aklı, kalbi doyundu!
Daha yakın hissetti, o kendini Allah’a.

Birden bire tavuklar, ilişti, gözlerine,

Şiir yazan dostların, çoğu ister tebrikler
Maşallah’ı çok sever,”aferindir” gıdası.
Hiç hoşuna gitmeyen, tavır ise tenkitler!
Eleştiri yapana, gayzlı çıkar sedası!

Ne şiir’e benziyor, ne nesir’e yazısı!

Korkuyorum halklardan, ondandır şu istiğna!
Zira riya ve gaftan, geldi bana çok gına.

Her ağızdan bir seda, her kafadan bir fikir
Hangisine versin ki; kulağını şu fakir?

Sokma kalbe inkârı!
Yakar billâh içini.
Münkirliğin yok karı!
Düşün arzdan göçünü!

İçte harlar yanarken;

Uğrattınız bozguna, boza, boza dilim’i!
Has dilimin orijinal, kalmadı tek dilimi.

Arta kalan ucube, ecdadımın dili mi?
Şu nesneye dil diyen, hain midir deli mi?

Zaman sana uymazsa, sen zamana hiç uyma!
Çünkü sen bir müminsin, olamazsın zamane!
Devir vahyi duymazsa, sen onları hiç duyma!
Madem kulsun Allah’a, devr-i gaftan sana ne?

Elbette ki bağlamaz; bir Mü’min’i anane.

Gına geldi yazmaktan;
Hiç tınmıyor şu millet
Köze döndüm kızmaktan
Olmuş millet bir illet!

Duyun beni ey millet!

Madem yolcu ins arzda,
Yolcu yolunda gerek!
Gider herkes bir tarzda,
Yolcu yolunda gerek!

Tüm mevcudat ölmede,

Hak barizken, dalalete sapana;
Hak kitabın harflerince yuh olsun!
Allah varken, gayrilere tapana;
Taptıkları şeyler kadar yuh olsun!

Ayet belli, Hadis belli, yol belli